Proxy w testach mobilnych: emulator, prawdziwe urządzenie i adb reverse — krok po kroku
Spis treści
- Wprowadzenie: po co testerowi własne proxy między aplikacją a serwerem
- Przygotowanie wstępne: narzędzia, dostępy i wymagania systemowe
- Podstawowe pojęcia: jak działa przechwytywanie ruchu
- Krok 1: uruchamiamy proxy przechwytujące na komputerze
- Krok 2: kierujemy ruch emulatora android przez proxy
- Krok 3: instalujemy certyfikat proxy i rozwiązujemy problem zaufania
- Krok 4: podłączamy prawdziwe urządzenie przez wi-fi
- Krok 5: przekierowanie portu przez adb reverse — proxy po usb bez wi-fi
- Krok 6: przechwytujemy i podmieniamy ruch środowiska testowego
- Sprawdzenie wyniku: końcowa lista kontrolna
- Typowe błędy i rozwiązania
- Dodatkowe możliwości dla zaawansowanych testerów
- Faq: częste pytania o konfigurację proxy w testach mobilnych
- Zakończenie
Wprowadzenie: po co testerowi własne proxy między aplikacją a serwerem
Wyobraź sobie: testujesz aplikację mobilną, klikasz przycisk, a na ekranie pojawia się enigmatyczny błąd „Coś poszło nie tak”. Deweloper pyta: „Jakie zapytanie poszło? Jaka odpowiedź wróciła? Jaki kod statusu?”. Bez proxy rozkładasz ręce. Z proxy — otwierasz listę zapytań, kopiujesz treść odpowiedzi serwera i załączasz do zgłoszenia w trzydzieści sekund. To różnica między testerem, który „klika”, a testerem, który rozumie, co dzieje się pod maską.
Ten artykuł celowo różni się od instrukcji dla zwykłych użytkowników, gdzie tłumaczy się, jak wpisać adres proxy w ustawieniach Wi-Fi telefonu. Tutaj omawiamy workflow inżyniera QA: proxy przechwytujące na komputerze, kierowanie do niego ruchu z emulatora Android, podłączanie prawdziwego urządzenia przez Wi-Fi i przez USB z przekierowaniem portu poleceniem adb reverse, a także przechwytywanie i podmiana ruchu środowiska testowego. Konfiguracja proxy na telefonie to tylko mały klocek w tym procesie.
Co zyskasz
- Działające proxy przechwytujące (mitmproxy lub Charles), które pokazuje każde zapytanie HTTP i HTTPS Twojej aplikacji.
- Emulator Android, którego ruch przechodzi przez to proxy, włącznie z ruchem szyfrowanym.
- Prawdziwy smartfon podłączony do proxy na dwa sposoby: przez Wi-Fi i przez kabel USB z adb reverse.
- Zrozumienie, dlaczego aplikacja „nie ufa” certyfikatowi i jak to rozwiązać w kompilacji testowej.
- Umiejętność podmiany odpowiedzi środowiska testowego, symulowania wolnej sieci i błędów serwera bez udziału dewelopera backendu.
Dla kogo jest ten poradnik
Dla testerów manualnych i automatyzujących aplikacje mobilne, którzy chcą widzieć ruch sieciowy, a nie zgadywać. Dla juniorów, którym w nowej pracy powiedziano „sprawdź w Charlesie”, a nie wyjaśniono co to i jak. Dla deweloperów, którzy przygotowują środowisko testowe dla zespołu.
Co trzeba wiedzieć wcześniej
Podstawowa znajomość tego, czym jest zapytanie HTTP, odpowiedź, kod statusu 200 i 500. Umiejętność otwarcia terminala lub wiersza poleceń i wykonania polecenia. Doświadczenie w instalowaniu aplikacji na Androidzie. Jeśli nigdy nie uruchamiałeś emulatora — nie szkodzi, przejdziemy tę drogę razem.
Ile czasu to zajmie
Przy dobrym internecie i zainstalowanym Android Studio — od półtorej do dwóch godzin na cały poradnik. Jeśli nie masz jeszcze Android Studio, dodaj 30-60 minut na pobranie obrazów systemu. Po pierwszym przejściu ponowna konfiguracja w nowym projekcie zajmuje około dziesięciu minut.
Przygotowanie wstępne: narzędzia, dostępy i wymagania systemowe
Co trzeba zainstalować na komputerze
- Android Studio w aktualnej wersji 2025-2026. Razem z nim instaluje się Android SDK, Android Emulator i narzędzie adb. To podstawowy zestaw narzędzi.
- Proxy przechwytujące. W poradniku pokazano dwa warianty: darmowy mitmproxy (działa w terminalu i przez interfejs webowy mitmweb) oraz komercyjny Charles Proxy z darmowym trybem próbnym. Wybierz jeden, drugi opanujesz później. Wszystkie instrukcje są podane dla obu.
- Java nie jest potrzebna osobno: Android Studio używa wbudowanego JDK.
- Kompilacja testowa aplikacji w formacie APK. To musi być kompilacja debug lub specjalna kompilacja QA, a nie wydanie ze sklepu. Dlaczego to krytyczne — wyjaśnimy w sekcji o certyfikatach.
Wymagania systemowe
- System operacyjny: Windows 10 lub 11 (64-bit), macOS 12 i nowszy, Linux z obsługą KVM.
- Pamięć RAM: minimum 8 GB, komfortowo — 16 GB. Sam emulator zjada 2-4 GB.
- Wolne miejsce na dysku: co najmniej 20 GB. Jeden obraz systemu Android waży 1,5-2 GB, plus samo Android Studio.
- Wirtualizacja sprzętowa włączona w BIOS/UEFI (Intel VT-x lub AMD-V). Bez niej emulator będzie działał boleśnie wolno lub nie uruchomi się.
- Prawdziwe urządzenie Android z wersją Android 8 lub nowszą i kabel USB do przesyłania danych (nie tylko do ładowania).
Dostępy, o które trzeba poprosić zespół
- Adres środowiska testowego (np. https://api-stage.example-team.ru) i dane logowania testowe.
- Kompilacja debug aplikacji lub kompilacja z flagą „QA build”. Zapytaj deweloperów, czy ufa certyfikatom użytkownika i czy wyłączono w niej certificate pinning.
- Jeśli środowisko jest zamknięte po IP lub wymaga połączenia z siecią korporacyjną — dowiedz się od administratora, jak się z nim połączyć z Twojego komputera służbowego. Nie rozważamy żadnych sposobów omijania ograniczeń: tylko oficjalne dostępy przyznane przez Twój zespół.
Kopie zapasowe i bezpieczeństwo
Ustawienia proxy w emulatorze i na urządzeniu są całkowicie odwracalne. Jednak przed rozpoczęciem warto zrobić dwie rzeczy. Po pierwsze, jeśli na prawdziwym telefonie są już działające ustawienia Wi-Fi lub certyfikaty, zrób zrzuty ekranu ustawień — dzięki temu szybko przywrócisz wszystko jak było. Po drugie, lepiej używać osobnego urządzenia testowego, a nie prywatnego telefonu z aplikacjami bankowymi: certyfikat główny proxy daje jego właścicielowi możliwość czytania zaszyfrowanego ruchu. Na urządzeniu testowym to norma, na prywatnym — ryzyko.
Uwaga: Nigdy nie instaluj certyfikatu głównego proxy przechwytującego na prywatnym urządzeniu, na którym są aplikacje bankowe i płatnicze, i nie przekazuj pliku klucza prywatnego proxy współpracownikom przez komunikatory. Certyfikat jest generowany lokalnie na Twoim komputerze i powinien tam pozostać.
Podstawowe pojęcia: jak działa przechwytywanie ruchu
Czym jest proxy przechwytujące
Zwykłe proxy to pośrednik, który odbiera zapytanie od klienta i przekazuje je serwerowi. Proxy przechwytujące (nazywane też proxy debugującym lub man-in-the-middle) robi to samo, ale dodatkowo zachowuje kopię każdego zapytania i odpowiedzi, pokazuje je w wygodnej formie i pozwala je zatrzymywać, modyfikować i podmieniać. Dla testera to jak rentgen dla lekarza.
Dlaczego HTTPS nie jest widoczny ot tak
Prawie cały współczesny ruch jest szyfrowany protokołem TLS. Proxy widzi, że telefon połączył się z serwerem api-stage.example-team.ru, ale zawartość zapytań to dla niego zaszyfrowany strumień. Aby odszyfrować, proxy generuje własny certyfikat główny (CA) i na bieżąco wystawia fałszywe certyfikaty dla każdej strony. Telefon musi ufać temu certyfikatowi głównemu — inaczej aplikacja wykryje podmianę i zerwie połączenie z błędem typu „Trust anchor for certification path not found”. Dlatego instalacja certyfikatu proxy na urządzeniu to obowiązkowy krok.
Certyfikaty użytkownika i systemowe w Androidzie
Od Androida 7 aplikacje domyślnie ufają tylko certyfikatom systemowym i ignorują te, które zainstalował użytkownik przez ustawienia. Przeglądarka Chrome to wyjątek, ona ufa certyfikatom użytkownika. Aby Twoja aplikacja ufała certyfikatowi proxy, deweloperzy mają dwie legalne drogi: albo w kompilacji debug dodać plik network_security_config.xml z pozwoleniem na ufanie certyfikatom użytkownika, albo zainstalować certyfikat jako systemowy na emulatorze z prawami root. Pierwsza droga jest prostsza i właściwsza dla pracy zespołowej.
Certificate pinning
Niektóre aplikacje dodatkowo „przypinają” konkretny certyfikat serwera i odmawiają pracy z jakimkolwiek innym, nawet zaufanym. To dobra ochrona w produkcji, ale do testowania na środowisku testowym pinning zwykle wyłącza się w kompilacjach debug. Jeśli po wszystkich ustawieniach aplikacja nadal nie przechodzi przez proxy, zapytaj deweloperów właśnie o pinning.
Jak emulator widzi Twój komputer
Emulator Android to maszyna wirtualna z własną siecią. W jej wnętrzu adres 127.0.0.1 oznacza sam emulator, a nie Twój komputer. Aby odwołać się do komputera, z emulatora używa się specjalnego adresu 10.0.2.2. Zapamiętaj go — pojawi się w poniższych poleceniach.
Co to jest adb i adb reverse
adb (Android Debug Bridge) to narzędzie konsolowe, które zarządza urządzeniem Android z komputera: instaluje aplikacje, wykonuje polecenia, przekierowuje porty. Polecenie adb reverse sprawia, że port na urządzeniu „patrzy” na port Twojego komputera. Na przykład po adb reverse tcp:8080 tcp:8080 aplikacja na telefonie, odwołując się do localhost:8080, w rzeczywistości trafi na port 8080 komputera, gdzie nasłuchuje proxy. To działa przez USB, nie wymaga wspólnej sieci Wi-Fi i nie zależy od ograniczeń korporacyjnego punktu dostępowego. Odwrotne polecenie, adb forward, działa w drugą stronę: port komputera prowadzi do urządzenia. Nie myl ich.
Środowisko testowe
Środowisko testowe (stage, staging, dev) — kopia części serwerowej aplikacji do testowania. Na środowisku testowym można psuć dane, podmieniać odpowiedzi i przeglądać logi. Aplikacja zwykle przełącza się na środowisko testowe albo osobną kompilacją, albo ukrytym menu. Całe przechwytywanie ruchu robimy właśnie ze środowiskiem testowym, a nie z produkcją.
Krok 1: Uruchamiamy proxy przechwytujące na komputerze
Cel etapu: na komputerze działa proxy, nasłuchuje na porcie (8080 dla mitmproxy lub 8888 dla Charlesa) i znasz adres IP komputera w sieci lokalnej.
Wariant A: mitmproxy
- Pobierz instalator mitmproxy dla swojego systemu z oficjalnej strony projektu lub zainstaluj przez menedżer pakietów. Na macOS wygodnie przez Homebrew, na Windows — instalator w formacie .msi, na Linux — przez pipx lub archiwum binarne.
- Otwórz terminal (na Windows — PowerShell lub Windows Terminal).
- Uruchom wersję webową poleceniem:
W terminalu pojawią się linie o uruchomieniu proxy na porcie 8080, a w przeglądarce otworzy się karta z interfejsem webowym pod adresem 127.0.0.1:8081. Właśnie tutaj będą pojawiać się zapytania.mitmweb --listen-port 8080 - Zwróć uwagę: interfejs mitmweb działa na porcie 8081, a samo proxy nasłuchuje na 8080. W ustawieniach urządzeń zawsze podajesz 8080.
- Przy pierwszym uruchomieniu mitmproxy utworzy folder .mitmproxy w katalogu domowym użytkownika. Znajduje się w nim plik mitmproxy-ca-cert.cer — to jest certyfikat główny, który później zainstalujemy na urządzeniach.
Wskazówka: Jeśli chcesz pracować całkowicie w terminalu bez przeglądarki, uruchamiaj polecenie mitmproxy zamiast mitmweb. Interfejs będzie konsolowy: strzałki do nawigacji, Enter do otwarcia zapytania, q do powrotu. Do automatyzacji jest mitmdump, który zapisuje strumień do pliku.
Wariant B: Charles Proxy
- Pobierz Charlesa z oficjalnej strony, zainstaluj i uruchom. Pojawi się główne okno z pustą listą po lewej i zakładkami Overview, Contents po prawej.
- Otwórz menu Proxy → Proxy Settings. Na zakładce Proxies upewnij się, że port to 8888, a pole „Enable transparent HTTP proxying” jest odznaczone. Kliknij OK.
- Otwórz Proxy → SSL Proxying Settings. Zaznacz Enable SSL Proxying. W bloku Include kliknij Add i dodaj host * z portem 443. Tak Charles będzie odszyfrowywał cały HTTPS. Później możesz zawęzić listę do domeny środowiska testowego.
- Jeśli Charles zaproponuje skonfigurowanie systemowego proxy macOS lub Windows, odmów: potrzebujemy ruchu telefonu, a nie przeglądarki komputera. Wyłączyć można przez menu Proxy, odznaczając macOS Proxy lub Windows Proxy.
Poznajemy adres IP komputera
Dla prawdziwego urządzenia przez Wi-Fi potrzebny będzie adres komputera w sieci lokalnej.
- Windows: w PowerShell wykonaj ipconfig i znajdź linię IPv4-адрес przy aktywnym adapterze Wi-Fi lub Ethernet. Zwykle to coś w rodzaju 192.168.1.45.
- macOS: Ustawienia systemowe → Sieć → wybierz aktywne połączenie, adres jest pokazany w szczegółach. Albo w terminalu ipconfig getifaddr en0.
- Linux: polecenie ip addr show lub hostname -I.
Zapisz ten adres. Dalej w tekście będziemy go nazywać umownie 192.168.1.45, podstaw swój.
Otwieramy port w zaporze
Windows przy pierwszym uruchomieniu mitmproxy lub Charlesa zapyta, czy zezwolić programowi na przyjmowanie połączeń. Koniecznie zezwól dla sieci prywatnych. Jeśli okno się nie pojawiło, otwórz „Zapora Windows Defender → Zezwalanie aplikacji na komunikację” i dodaj program ręcznie. Na macOS pozwolenie jest pytane analogicznie przy pierwszym połączeniu przychodzącym.
Sprawdzenie: Otwórz przeglądarkę na komputerze, w jej ustawieniach tymczasowo ustaw proxy 127.0.0.1 i port 8080 (lub 8888) i wejdź na dowolną stronę. W mitmweb lub Charlesie powinny pojawić się linie zapytań. Po sprawdzeniu usuń proxy z przeglądarki, żeby nie przeszkadzało. Alternatywa bez konfiguracji przeglądarki — polecenie:
curl -x http://127.0.0.1:8080 -k https://example.comJeśli w interfejsie proxy pojawiła się linia z example.com — proxy działa.Możliwe problemy na tym etapie
- Port zajęty. Komunikat typu „Address already in use”. Znaczy, że na 8080 już coś nasłuchuje — często to lokalne środowisko testowe lub inne narzędzie. Uruchom proxy na innym porcie, np. 8082, i dalej wszędzie używaj jego.
- mitmweb nie otwiera przeglądarki. Otwórz ręcznie adres 127.0.0.1:8081. W terminalu będzie wydrukowany adres z tokenem, skopiuj go w całości.
- Charles nie pokazuje treści HTTPS, tylko nagłówki CONNECT. Nie włączono SSL Proxying lub w Include nie dodano hosta. Wróć do punktu 3 wariantu B.
Krok 2: Kierujemy ruch emulatora Android przez proxy
Cel etapu: uruchomiony emulator wysyła wszystkie zapytania HTTP i HTTPS do Twojego proxy i widzisz je w interfejsie.
Tworzymy i uruchamiamy emulator
- Otwórz Android Studio. Jeśli nie masz otwartego projektu, na ekranie startowym wybierz More Actions → Virtual Device Manager. W projekcie: menu Tools → Device Manager.
- Kliknij przycisk tworzenia urządzenia (plus lub Create Virtual Device).
- Wybierz model, np. Pixel 8, i kliknij Next.
- Wybierz obraz systemu. Ważne: do testowania przez proxy wygodniejszy jest obraz z oznaczeniem Google APIs, a nie Google Play. Obrazy Google Play mają zablokowany dostęp root i nie będziesz mógł zainstalować certyfikatu systemowego, jeśli będzie potrzebny. Dla Androida 14-16 takie obrazy nazywają się na przykład „Android 15.0 Google APIs x86_64” (na komputerach z procesorami Apple — arm64-v8a). Jeśli obok obrazu jest strzałka pobierania — pobierz go, to zajmie 5-15 minut.
- Na ostatnim ekranie nadaj urządzeniu nazwę bez spacji, np. Pixel_8_QA, i kliknij Finish.
- Uruchom emulator przyciskiem z trójkątem. Pierwsze uruchomienie zajmuje 1-3 minuty.
Sposób 1: konfiguracja przez panel emulatora (najprostszy)
- W oknie uruchomionego emulatora znajdź pionowy panel po prawej. Kliknij trzy kropki na dole — otworzy się okno Extended Controls.
- W lewym menu wybierz Settings, potem zakładkę Proxy.
- Odznacz „Use Android Studio HTTP proxy settings”.
- Wybierz Manual proxy configuration.
- W polu Host name wpisz 127.0.0.1. Tutaj, w odróżnieniu od ustawień wewnątrz samego Androida, emulator stosuje proxy na poziomie maszyny hosta, więc adres komputera podaje się jako 127.0.0.1.
- W polu Port number wpisz 8080 (dla Charlesa — 8888).
- Kliknij Apply. Poniżej powinien pojawić się status „Proxy status: Success”. Jeśli pisze Error — proxy nie jest uruchomione lub podano zły port.
Sposób 2: konfiguracja przez adb (elastyczny, nadaje się do skryptów)
- Otwórz terminal. Upewnij się, że adb jest dostępny: polecenie adb devices powinno pokazać linię typu emulator-5554 device. Jeśli polecenie nie jest znalezione, dodaj do PATH folder platform-tools w Android SDK (ścieżkę można zobaczyć w Android Studio: Settings → Languages and Frameworks → Android SDK).
- Wykonaj:
Tutaj jesteśmy już „wewnątrz” Androida, więc komputer oznacza się adresem 10.0.2.2.adb shell settings put global http_proxy 10.0.2.2:8080 - Sprawdź, że ustawienie się zastosowało:
Powinno zwrócić 10.0.2.2:8080.adb shell settings get global http_proxy - Aby wyłączyć proxy, wykonaj:
adb shell settings put global http_proxy :0
Sposób 3: parametr wiersza poleceń przy uruchomieniu
Jeśli uruchamiasz emulator z terminala (np. w CI lub skryptach), dodaj flagę:
emulator -avd Pixel_8_QA -http-proxy http://127.0.0.1:8080Plik wykonywalny emulator leży w folderze emulator w Android SDK. Proxy zastosuje się do całej sesji emulatora.
Wskazówka: Zrób dwa małe skrypty — proxy_on i proxy_off — z poleceniami adb ze sposobu 2. W ciągu dnia testowania będziesz włączał i wyłączał proxy dziesiątki razy, a zbędne klikanie w menu męczy.
Sprawdzamy, że ruch poszedł
- W emulatorze otwórz przeglądarkę Chrome i wejdź na dowolną stronę przez HTTPS.
- W mitmweb lub Charlesie powinny pojawić się zapytania. Prawdopodobnie strona w Chrome pokaże błąd bezpieczeństwa — to normalne, certyfikatu jeszcze nie zainstalowaliśmy. Najważniejsze, że zapytania są widoczne jako wpisy z hostem i metodą CONNECT.
Sprawdzenie: W interfejsie proxy pojawiają się linie z domeną strony, którą otworzyłeś w emulatorze, a polecenie adb shell settings get global http_proxy zwraca adres i port Twojego proxy. Jeśli oba warunki są spełnione — emulator jest skierowany do proxy poprawnie.
Możliwe problemy
- Proxy status: Error w panelu emulatora. Proxy nie jest uruchomione albo port jest inny. Uruchom mitmweb lub Charlesa i kliknij Apply ponownie.
- Zapytania nie pojawiają się, choć status Success. Aplikacja może używać własnego stosu sieciowego, ignorującego systemowe proxy (np. aplikacje Flutter domyślnie). O tym — w sekcji typowych błędów.
- Emulator stracił internet po wyłączeniu proxy. Prawdopodobnie zostawiłeś wartość http_proxy pustą, a nie „:0”. Powtórz polecenie wyłączenia z dwukropkiem i zerem i zrestartuj emulator.
Krok 3: Instalujemy certyfikat proxy i rozwiązujemy problem zaufania
Cel etapu: emulator i aplikacja testowa ufają certyfikatowi głównemu proxy i widzisz odszyfrowaną zawartość zapytań HTTPS: URL, nagłówki, ciała zapytań i odpowiedzi.
Instalujemy certyfikat jako certyfikat użytkownika
- Upewnij się, że proxy jest włączone w emulatorze (Krok 2).
- W przeglądarce Chrome wewnątrz emulatora otwórz adres mitm.it (dla mitmproxy) lub chls.pro/ssl (dla Charlesa). To specjalne adresy, które proxy przechwytuje i oddaje stronę pobierania certyfikatu. Jeśli zamiast strony widzisz zwykłą stronę lub błąd — ruch nie idzie przez proxy, wróć do Kroku 2.
- Dla mitmproxy kliknij przycisk Android i pobierz plik mitmproxy-ca-cert.cer. Dla Charlesa plik pobierze się od razu.
- Otwórz w emulatorze Ustawienia → Bezpieczeństwo i prywatność → Więcej ustawień bezpieczeństwa → Szyfrowanie i dane uwierzytelniające → Instalowanie certyfikatu → Certyfikat CA (w niektórych wersjach ścieżka: Bezpieczeństwo → Ustawienia dodatkowe → Szyfrowanie i dane uwierzytelniające). Pojawi się ostrzeżenie o ryzykach — kliknij „Zainstaluj mimo to”.
- Wybierz pobrany plik w folderze Downloads. Jeśli emulator poprosi o ustawienie PIN-u ekranu, ustaw prosty, np. 1234, i zapamiętaj go.
- Po instalacji sprawdź: Szyfrowanie i dane uwierzytelniające → Zaufane certyfikaty → zakładka Użytkownik. Powinien pojawić się tam wpis mitmproxy lub Charles Proxy CA.
Alternatywny sposób bez przeglądarki — skopiować plik poleceniem adb push i następnie wybrać go z menedżera plików:
adb push ~/.mitmproxy/mitmproxy-ca-cert.cer /sdcard/Download/Teraz Chrome w emulatorze otworzy dowolną stronę HTTPS bez błędów, a w proxy zobaczysz odszyfrowane zapytania przeglądarki. Ale Twoja aplikacja testowa prawdopodobnie nadal będzie padać z błędem sieci. Przechodzimy do najważniejszego.
Dlaczego aplikacja nie ufa i o co poprosić deweloperów
Jak omówiliśmy w podstawowych pojęciach, aplikacje na Androidzie 7+ ignorują certyfikaty użytkownika. Właściwym rozwiązaniem jest, aby kompilacja debug zawierała plik konfiguracji bezpieczeństwa sieci. Deweloper dodaje do res/xml/network_security_config.xml mniej więcej taką zawartość:
<network-security-config><debug-overrides><trust-anchors><certificates src='system' /><certificates src='user' /></trust-anchors></debug-overrides></network-security-config>I podłącza go w AndroidManifest.xml przez atrybut android:networkSecurityConfig. Blok debug-overrides działa tylko w kompilacjach debugowych, więc wydanie pozostaje chronione. To standardowa praktyka i w większości zespołów taki plik już istnieje. Skopiuj powyższy fragment do zgłoszenia dla dewelopera, jeśli go nie ma.
Uwaga: Nie proś o dodanie zaufania do certyfikatów użytkownika w konfiguracji bazowej bez debug-overrides i nie zgadzaj się na wyłączenie weryfikacji certyfikatów w wydaniu. Osłabiłoby to ochronę rzeczywistych użytkowników. Wszystkie zmiany powinny dotyczyć tylko kompilacji debug i QA.
Droga zapasowa: certyfikat systemowy na emulatorze z root
Jeśli kompilacji nie mogą dla Ciebie zmienić, na emulatorze z obrazem Google APIs (nie Google Play) certyfikat można umieścić w magazynie systemowym. Wtedy wszystkie aplikacje bez pinningu będą mu ufać. Krótko kolejność działań dla Androida 14 i nowszego, gdzie certyfikaty systemowe leżą w sekcji apex:
- Uruchom emulator z terminala z flagą -writable-system.
- Wykonaj adb root, potem adb remount.
- Oblicz nazwę pliku certyfikatu w formacie hash.0 poleceniem openssl x509 -inform PEM -subject_hash_old -in mitmproxy-ca-cert.cer -noout i zmień nazwę pliku na uzyskaną wartość z sufiksem .0 (np. c8750f0d.0).
- Skopiuj plik do magazynu certyfikatów systemowych przez adb push do /system/etc/security/cacerts/ i zrestartuj emulator. Na Androidzie 14+ dodatkowo trzeba przemontować katalog, do którego system podładowuje certyfikaty; w dokumentacji mitmproxy jest gotowy skrypt do tego.
Ta droga jest mocniejsza, ale bardziej krucha: po aktualizacji obrazu wszystko się resetuje, a na Androidzie 14+ kroki są trudniejsze. Do codziennej pracy polecamy pierwszą drogę z network_security_config.
Instalujemy aplikację testową
- Połóż APK w wygodnym folderze.
- Wykonaj adb install -r ścieżka/do/app-debug.apk. Flaga -r reinstaluje na istniejącej wersji, zachowując dane.
- Po 10-30 sekundach pojawi się Success i ikona aplikacji pojawi się w emulatorze.
Sprawdzenie: Otwórz aplikację testową, zaloguj się na środowisku testowym. W mitmweb lub Charlesie pojawiły się zapytania do domeny środowiska testowego, a po kliknięciu na którekolwiek widzisz zakładki z nagłówkami, ciałem zapytania w JSON i ciałem odpowiedzi. Jeśli ciało odpowiedzi jest czytelne — certyfikat jest zainstalowany i aplikacja mu ufa. To główny punkt kontrolny całego poradnika.
Możliwe problemy
- Chrome otwiera strony, a aplikacja pokazuje błąd sieci. Aplikacja nie ufa certyfikatowi użytkownika. Potrzebna kompilacja z network_security_config lub certyfikat systemowy.
- W logach aplikacji (adb logcat) widać „Certificate pinning failure”. Włączony pinning. Poproś o kompilację QA z wyłączonym pinningiem dla domeny środowiska testowego.
- mitm.it pokazuje stronę „If you can see this, traffic is not passing through mitmproxy”. Proxy się nie zastosowało. Sprawdź konfigurację z Kroku 2.
Krok 4: Podłączamy prawdziwe urządzenie przez Wi-Fi
Cel etapu: prawdziwy smartfon w tej samej sieci Wi-Fi co komputer wysyła ruch do proxy.
To ten sposób, który jest opisany w zwykłych instrukcjach użytkownika, ale tester ma swoje niuanse: trzeba wiedzieć, kiedy nie zadziała, i umieć szybko się przełączyć. Emulator nie zastępuje prawdziwego urządzenia: nie ma prawdziwego aparatu, powiadomienia push przychodzą inaczej, czujniki i oszczędzanie energii zachowują się inaczej. Dlatego testowanie scenariuszy sieciowych na prawdziwym telefonie jest obowiązkowe.
Konfigurujemy proxy w ustawieniach Wi-Fi
- Podłącz telefon do tej samej sieci Wi-Fi co komputer. Domyślny router się nada. Gościnna sieć korporacyjna — często nie, o tym niżej.
- Otwórz Ustawienia → Sieć i internet → Wi-Fi (na Samsungu: Połączenia → Wi-Fi).
- Kliknij zębatkę obok bieżącej sieci lub długim naciśnięciem na nazwę sieci wywołaj menu i wybierz „Zmień sieć”.
- Rozwiń „Zaawansowane” lub „Ustawienia zaawansowane”.
- W punkcie Proxy wybierz Ręcznie.
- Nazwa hosta proxy: adres IP Twojego komputera, np. 192.168.1.45. Port: 8080 lub 8888. Pole „Nie używaj proxy dla” zostaw puste.
- Zapisz. Telefon ponownie połączy się z siecią.
Instalujemy certyfikat na telefonie
- Otwórz Chrome na telefonie i wejdź na mitm.it lub chls.pro/ssl. Pobierz certyfikat.
- Ustawienia → Bezpieczeństwo → Szyfrowanie i dane uwierzytelniające → Instalowanie certyfikatu → Certyfikat CA → wybierz plik. Nazwy pozycji różnią się nieco u Samsunga, Xiaomi, Huawei, ale logika jest ta sama: szukaj słów „dane uwierzytelniające” lub „certyfikat”.
- Zainstaluj aplikację testową przez adb install lub bezpośrednio z pliku.
Wskazówka: Przypisz komputerowi stały adres IP w ustawieniach routera (rezerwacja DHCP po adresie MAC). Inaczej po restarcie routera adres się zmieni i wszystkie telefony w zespole przestaną chodzić przez proxy, a Ty będziesz pół godziny szukać przyczyny.
Kiedy sposób Wi-Fi nie działa
- Izolacja klientów (AP isolation) w sieci korporacyjnej lub gościnnej. Urządzenia widzą internet, ale nie widzą siebie nawzajem. Objaw: telefon z proxy całkowicie traci internet, a mitm.it się nie otwiera. Sprawdzenie: z komputera wykonaj ping adresu IP telefonu (można go zobaczyć we właściwościach Wi-Fi). Brak odpowiedzi — jest izolacja.
- Komputer i telefon w różnych podsieciach. Na przykład laptop w sieci przewodowej 10.10.0.x, a telefon w Wi-Fi 192.168.1.x.
- Zapora komputera blokuje połączenia przychodzące. Szczególnie częsty problem na Windowsie z siecią „Publiczną”. Przełącz profil sieci na „Prywatny”.
We wszystkich tych przypadkach rozwiązanie jest jedno — przekierowanie portu przez USB, do którego przechodzimy.
Sprawdzenie: W interfejsie proxy pojawiły się zapytania z telefonu, a w Charlesie w kolumnie Client widać adres IP telefonu, inny niż 127.0.0.1. Otwórz aplikację testową, wykonaj dowolną czynność — odpowiednie zapytanie do środowiska testowego pojawiło się na liście z odszyfrowanym ciałem.
Krok 5: Przekierowanie portu przez adb reverse — proxy po USB bez Wi-Fi
Cel etapu: prawdziwy telefon podłączony tylko kablem USB kieruje ruch do proxy na komputerze, niezależnie od sieci Wi-Fi.
To najpewniejszy sposób do biura, coworkingu i każdej sieci, w której nie zarządzasz routerem. Idea: poleceniem adb reverse sprawiamy, że port 8080 na samym telefonie prowadzi na port 8080 komputera. Dalej mówimy telefonowi, żeby używał proxy 127.0.0.1:8080 — czyli „samego siebie”, a adb niezauważalnie dostarcza pakiety na komputer.
Włączamy debugowanie USB
- Na telefonie otwórz Ustawienia → O telefonie i siedem razy kliknij „Numer kompilacji”. Pojawi się komunikat „Zostałeś deweloperem”. Na Xiaomi trzeba klikać na „Wersja MIUI” lub „Wersja HyperOS”.
- Wróć do Ustawienia → System → Dla deweloperów (na Samsungu — w korzeniu Ustawień). Włącz przełącznik Debugowanie USB.
- Podłącz telefon kablem do komputera. Na telefonie pojawi się pytanie „Zezwolić na debugowanie USB?” z odciskiem komputera. Zaznacz „Zawsze zezwalaj” i kliknij Zezwól.
- Na komputerze wykonaj adb devices. Powinna pojawić się linia z numerem seryjnym i słowem device. Jeśli pisze unauthorized — spójrz na ekran telefonu, tam wisi pytanie. Jeśli offline — podłącz kabel ponownie.
Uwaga: Używaj kabla, który obsługuje przesyłanie danych. Wiele tanich kabli z zestawów powerbanków tylko ładuje. Jeśli telefon się ładuje, ale adb devices jest pusty — najpierw zmień kabel, a nie reinstaluj sterowników.
Wykonujemy przekierowanie
- Upewnij się, że proxy na komputerze jest uruchomione i nasłuchuje na porcie 8080.
- Wykonaj polecenie:
Pierwsza liczba — port na telefonie, druga — port na komputerze. W odpowiedzi polecenie wydrukuje 8080 lub nic — to normalne.adb reverse tcp:8080 tcp:8080 - Sprawdź listę aktywnych przekierowań:
Powinna pojawić się linia typu host-numer tcp:8080 tcp:8080.adb reverse --list - Jeśli masz podłączonych kilka urządzeń (np. emulator i telefon), podaj numer seryjny flagą -s:
adb -s R58M1234ABC reverse tcp:8080 tcp:8080
Mówimy telefonowi, że proxy jest na localhost
Tu są dwie drogi. Pierwsza — przez adb, najszybsza:
adb shell settings put global http_proxy 127.0.0.1:8080Druga — ręcznie w ustawieniach Wi-Fi telefonu, jak w Kroku 4, ale w polu hosta wpisz 127.0.0.1, a port 8080. Drugi sposób jest potrzebny na niektórych systemach, gdzie globalne ustawienie przez adb nie stosuje się do wszystkich aplikacji.
Zwróć uwagę na ważny niuans. Globalne ustawienie http_proxy jest stosowane przez system do bieżącego połączenia sieciowego. Jeśli Wi-Fi jest wyłączone i telefon działa przez dane mobilne, część systemów i tak je stosuje, a część — nie. Najpewniej jest trzymać Wi-Fi włączone (dowolna sieć, nawet bez dostępu do komputera) i wskazać proxy 127.0.0.1 w jej ustawieniach. Ruch przez adb reverse pójdzie po USB niezależnie od tego, do jakiej sieci Wi-Fi telefon jest podłączony.
Instalujemy certyfikat
Kolejność ta sama co wcześniej: Chrome → mitm.it → pobierz → zainstaluj jako certyfikat CA. Jeśli certyfikat jest już zainstalowany na tym telefonie z Kroku 4, nie trzeba powtarzać.
Wyłączamy przekierowanie po pracy
- Usuń proxy: adb shell settings put global http_proxy :0 (albo „Brak” w ustawieniach Wi-Fi).
- Zdejmij przekierowanie: adb reverse --remove tcp:8080 lub od razu wszystkie: adb reverse --remove-all.
- Uwzględnij, że przy odłączeniu kabla przekierowania resetują się automatycznie, a ustawienie proxy na telefonie zostaje. Jeśli zapomnisz je usunąć, telefon bez kabla zostanie bez internetu. Właśnie tak wygląda najczęstsza skarga nowicjuszy: „telefon nic nie ładuje”.
Wskazówka: Napisz sobie ściągę z trzech linii: adb reverse tcp:8080 tcp:8080, adb shell settings put global http_proxy 127.0.0.1:8080, adb shell settings put global http_proxy :0. Te trzy polecenia wystarczą do 90 procent sytuacji roboczych z prawdziwym urządzeniem.
Sprawdzenie: Wyłącz na komputerze Wi-Fi lub użyj telefonu w sieci, z której komputer jest niedostępny. Wykonaj adb reverse, ustaw proxy 127.0.0.1:8080, otwórz mitm.it w Chrome na telefonie. Strona pobierania certyfikatu się otworzyła — przekierowanie działa. Następnie otwórz aplikację testową i upewnij się, że jej zapytania pojawiają się w proxy.
Możliwe problemy
- adb reverse zwraca „error: closed” lub „more than one device”. Podłączonych jest kilka urządzeń; podaj -s numer_seryjny. Albo urządzenie przeszło w offline — podłącz kabel ponownie.
- Przekierowanie jest, ale mitm.it się nie otwiera. Sprawdź, że proxy na komputerze nasłuchuje właśnie na 127.0.0.1 lub na wszystkich interfejsach, a nie tylko na zewnętrznym IP. U mitmproxy domyślnie wszystkie interfejsy. U Charlesa też.
- Po ponownym podłączeniu kabla ruch zniknął. adb reverse resetuje się przy każdym ponownym podłączeniu. Wykonaj polecenie jeszcze raz. Ustawienie proxy na telefonie przy tym się zachowuje.
Krok 6: Przechwytujemy i podmieniamy ruch środowiska testowego
Cel etapu: umiesz filtrować zapytania do środowiska testowego, czytać ciała zapytań i odpowiedzi, zatrzymywać zapytanie na pauzie i podmieniać odpowiedź serwera, symulować błędy i wolną sieć, a także kierować aplikację na lokalny backend przez adb reverse.
Filtrujemy tylko to, co potrzebne
Aplikacja wysyła dziesiątki zapytań w tle: analityka, aktualizacja konfiguracji, sprawdzanie wersji. Aby nie utonąć, ustaw filtr po domenie środowiska testowego.
- W mitmweb w górnym polu filtra wpisz wyrażenie typu ~d api-stage.example-team.ru — zostaną tylko zapytania do tej domeny. Wyrażenie ~u /orders filtruje po części URL, ~c 500 pokaże tylko odpowiedzi z kodem 500, a ~m POST — tylko zapytania POST. Wyrażenia można łączyć spacją.
- W Charlesie włącz tryb Focus: prawym przyciskiem na hoście środowiska testowego → Focus. Pozostałe hosty zwiną się do grupy Other Hosts. Dodatkowo w dolnym polu Filter można wpisać część URL.
Czytamy zapytanie i odpowiedź tak, żeby załączyć do zgłoszenia
- Kliknij linię zapytania. W mitmweb po prawej pojawią się zakładki Request, Response, Detail. W Charlesie — zakładki Overview, Contents, Summary i na dole przełączniki Headers, JSON Text, Raw.
- Skopiuj URL, metodę, kod odpowiedzi i ciało odpowiedzi w JSON. W mitmweb można kliknąć zapytanie prawym przyciskiem i wybrać Export → curl: powstanie polecenie, które deweloper odtworzy u siebie w sekundę. W Charlesie analogicznie: prawy przycisk → Copy cURL Request.
- Dobre zgłoszenie błędu sieciowego zawsze zawiera: kroki, URL z metodą, kod i ciało odpowiedzi, czas zapytania (żeby znaleźć w logach serwera) i identyfikator zapytania z nagłówków, jeśli backend go zwraca (często X-Request-Id).
Zatrzymujemy zapytanie na pauzie i zmieniamy odpowiedź
Klasyczny scenariusz: trzeba sprawdzić, jak aplikacja wyświetli koszyk ze stu produktami albo ujemną cenę, a na środowisku testowym takich danych nie ma. Podmieniamy odpowiedź.
- W mitmweb w polu Intercept wpisz filtr, np. ~u /cart. Teraz wszystkie zapytania z tym URL będą się zatrzymywać. Wykonaj czynność w aplikacji. Zapytanie pojawi się z oznaczeniem intercepted. Kliknij je, naciśnij Resume po tym, jak edytujesz odpowiedź w zakładce Response (ikona ołówka). Aplikacja otrzyma zmienione dane.
- W Charlesie włącz Breakpoints: prawym przyciskiem na zapytaniu → Breakpoints. Przy następnym takim zapytaniu otworzy się okno z dwiema fazami: najpierw Edit Request, potem Edit Response. Zmień JSON w zakładce Response i kliknij Execute.
- Uwzględnij, że aplikacje mają timeout, zwykle 10-30 sekund. Jeśli będziesz edytować odpowiedź dłużej, aplikacja pokaże błąd sieci, a nie Twoje dane. Przygotuj JSON wcześniej w edytorze tekstu i wklejaj w całości.
Stała podmiana odpowiedzi: Map Local
Jeśli scenariusz się powtarza, ręczne pauzy są niewygodne. W Charlesie jest Tools → Map Local: podajesz URL i lokalny plik z JSON, a każde takie zapytanie będzie otrzymywać zawartość pliku zamiast odpowiedzi środowiska testowego. W mitmproxy analogiem jest opcja map_local ze wzorcem URL i ścieżką do pliku, a także małe skrypty w Pythonie z funkcją response, która może zmieniać dowolne pola. Na przykład skrypt z pięciu linii potrafi we wszystkich odpowiedziach środowiska testowego zamieniać wartość pola balance na potrzebną Ci liczbę.
Symulujemy błędy serwera
Jak aplikacja zachowuje się przy 500, 401 lub pustej odpowiedzi? Sprawdzić na środowisku testowym trudno, a przez proxy — łatwo. W Charlesie: Tools → Rewrite → dodaj regułę dla URL środowiska testowego z typem Response Status i wartością 500. W mitmproxy: w trybie przechwytywania zmień kod statusu w edytorze odpowiedzi albo użyj skryptu z flow.response.status_code = 500. Sprawdź, że aplikacja pokazuje zrozumiały błąd, a nie crashuje i nie wisi na nieskończonym loaderze.
Symulujemy wolną sieć
W Charlesie włącz Proxy → Throttle Settings, wybierz preset 3G lub ustaw własne wartości: przepustowość, opóźnienie, procent strat. Nie zapomnij ograniczyć Throttle tylko do hosta środowiska testowego, inaczej zwolnią też inne połączenia. Testuj ładowanie list, anulowanie zapytań przy wychodzeniu z ekranu i zachowanie przy timeoutcie. Emulator Android też umie ograniczać sieć: Extended Controls → Cellular → Network type, ale proxy daje drobniejszą kontrolę.
Kierujemy aplikację na lokalny backend
Częste zadanie: deweloper postawił serwer na swoim laptopie na porcie 3000 i prosi o sprawdzenie funkcji przed wdrożeniem na środowisko testowe. Aplikacja na prawdziwym telefonie go nie widzi. Rozwiązanie — wciąż ten sam adb reverse:
adb reverse tcp:3000 tcp:3000Teraz w aplikacji (przez ukryte menu wyboru środowiska lub ustawienie base URL w kompilacji QA) podaj adres http://localhost:3000, a zapytania pójdą na komputer. Jeśli jednocześnie potrzebne jest przechwytywanie, zostaw proxy włączone: mitmproxy zobaczy zapytania do localhost:3000 jako zwykłe. Na emulatorze zamiast adb reverse można po prostu użyć adresu http://10.0.2.2:3000.
Wskazówka: Zapisuj sesje. W Charlesie — File → Save Session, w mitmproxy — polecenie mitmdump -w session.mitm lub przycisk zapisu w mitmweb. Plik sesji z odtworzeniem błędu jest cenniejszy niż jakikolwiek opis: deweloper otworzy go i zobaczy wszystkie zapytania w tej samej kolejności, w jakiej szły u Ciebie.
Sprawdzenie: Umiesz: pokazać tylko zapytania do środowiska testowego; skopiować dowolne zapytanie jako curl; zatrzymać zapytanie i zwrócić aplikacji zmieniony JSON, który wyświetli się na ekranie; zmusić aplikację do otrzymania kodu 500 i zobaczyć jej reakcję; zwolnić sieć i zobaczyć wskaźnik ładowania. Jeśli wszystkie pięć punktów się udało — opanowałeś proxy na poziomie pewnego użytkownika.
Sprawdzenie wyniku: końcowa lista kontrolna
Przejdź przez listę i odhacz każdy punkt. Wszystkie muszą być wykonane — wtedy środowisko jest w pełni gotowe do codziennej pracy.
Proxy na komputerze
- mitmweb lub Charles uruchamia się bez błędów i nasłuchuje na swoim porcie.
- Polecenie curl -x http://127.0.0.1:8080 -k https://example.com wyświetla zapytanie w interfejsie.
- Plik certyfikatu głównego został znaleziony i wiesz, gdzie leży.
Emulator
- adb devices pokazuje emulator ze statusem device.
- adb shell settings get global http_proxy zwraca 10.0.2.2:8080 lub w panelu Extended Controls status Success.
- Chrome w emulatorze otwiera strony HTTPS bez ostrzeżeń.
- Certyfikat jest widoczny w zakładce Użytkownik w ustawieniach bezpieczeństwa.
- Aplikacja testowa działa, jej zapytania do środowiska testowego są widoczne z odszyfrowanymi ciałami.
Prawdziwe urządzenie
- Debugowanie USB jest włączone, adb devices widzi telefon.
- Przez Wi-Fi: proxy na IP komputera, mitm.it się otwiera, zapytania aplikacji są widoczne.
- Przez USB: adb reverse --list pokazuje tcp:8080, proxy 127.0.0.1:8080 ustawione, mitm.it otwiera się przy wyłączonym Wi-Fi komputera.
- Umiesz wyłączyć proxy i przekierowanie, a po wyłączeniu telefon normalnie wychodzi do internetu.
Praca ze środowiskiem testowym
- Filtr po domenie środowiska testowego jest ustawiony.
- Wykonano co najmniej jedną podmianę odpowiedzi przez pauzę lub Map Local.
- Sprawdzono reakcję aplikacji na kod 500.
- Zapisano sesję z przykładem ruchu.
Scenariusz testowy do samosprawdzenia
- Uruchom proxy, emulator i włącz proxy w emulatorze.
- Otwórz aplikację, zaloguj się, otwórz dowolną listę danych.
- Znajdź w proxy zapytanie, które zwróciło tę listę. Ustaw przechwytywanie na jego URL.
- Odśwież listę w aplikacji, w zatrzymanej odpowiedzi usuń połowę elementów, puść.
- Na ekranie aplikacji powinno wyświetlić się mniej elementów. Jeśli tak — środowisko jest w pełni działające.
Typowe błędy i rozwiązania
Problem 1: aplikacja pokazuje błąd sieci, a przeglądarka działa
Przyczyna: aplikacja nie ufa certyfikatowi użytkownika (domyślne zachowanie Androida 7+) albo włączony jest certificate pinning. Rozwiązanie: poproś o kompilację debug z network_security_config i blokiem debug-overrides, albo o kompilację QA z wyłączonym pinningiem dla środowiska testowego. Jako wariant tymczasowy na emulatorze Google APIs — certyfikat systemowy. Sprawdzić przyczynę pomaga adb logcat z filtrem po słowie Trust lub pinning.
Problem 2: zapytań w ogóle nie ma, choć proxy jest ustawione
Przyczyna: aplikacja używa biblioteki sieciowej ignorującej systemowe proxy. Tak zachowują się aplikacje Flutter (klient dart:io), niektóre kompilacje React Native i aplikacje na gRPC. Rozwiązanie: dla Flutter deweloper dodaje w kompilacji debug obsługę systemowego proxy przez pakiet do czytania ustawień proxy lub jawnie ustawia findProxy na 10.0.2.2:8080 w trybie debug. To standardowa prośba, deweloperzy Flutter ją znają. Alternatywa — tryb przezroczystego proxy, ale jest trudniejszy i tu go nie omawiamy.
Problem 3: telefon bez internetu po testowaniu
Przyczyna: proxy zostało w ustawieniach Wi-Fi lub w globalnym ustawieniu http_proxy, a serwer proxy jest wyłączony lub kabel odłączony. Rozwiązanie: adb shell settings put global http_proxy :0, a w ustawieniach Wi-Fi ustaw proxy na „Brak”. Dodaj tę czynność na koniec swojego rytuału roboczego.
Problem 4: adb nie widzi urządzenia
Przyczyna: kabel tylko do ładowania, niepotwierdzone pytanie o debugowanie, na Windowsie nie zainstalowany sterownik, urządzenie w trybie „Tylko ładowanie” zamiast „Przesyłanie plików”. Rozwiązanie: zmień kabel, sprawdź ekran telefonu, przełącz tryb USB w panelu powiadomień na „Przesyłanie plików”, na Windowsie zainstaluj Google USB Driver przez SDK Manager lub sterownik producenta. Pomaga też adb kill-server i potem adb start-server.
Problem 5: Charles pokazuje tylko CONNECT bez zawartości
Przyczyna: nie włączono SSL Proxying lub domena nie została dodana do Include. Rozwiązanie: Proxy → SSL Proxying Settings → Enable → Add host * port 443. Po włączeniu otwórz aplikację od nowa: już ustanowione połączenia nie zostaną odszyfrowane wstecz.
Problem 6: w panelu emulatora Proxy status: Error
Przyczyna: proxy na komputerze nie jest uruchomione lub port jest inny. Czasem — Android Studio przechwytuje ustawienia własnym proxy. Rozwiązanie: uruchom proxy, odznacz używanie ustawień Android Studio, kliknij Apply ponownie. Jeśli nie pomaga — ustaw proxy przez adb poleceniem z adresem 10.0.2.2.
Problem 7: mitm.it się nie otwiera, ale reszta internetu działa
Przyczyna: ruch idzie obok proxy. Na prawdziwym urządzeniu przez Wi-Fi często winna jest izolacja klientów w sieci. Rozwiązanie: sprawdź ping do telefonu z komputera. Brak odpowiedzi — przejdź na adb reverse. Jest odpowiedź — sprawdź zaporę i port.
Problem 8: po aktualizacji Android Studio certyfikat zniknął
Przyczyna: zrobiłeś Wipe Data emulatora lub utworzyłeś go od nowa. Rozwiązanie: certyfikat użytkownika instaluje się w minutę przez mitm.it. Aby nie tracić stanu, używaj snapshotów emulatora (Snapshots w Extended Controls): zapisz snapshot po instalacji certyfikatu i aplikacji.
Problem 9: kilka urządzeń i polecenia stosują się nie tam
Przyczyna: adb bez flagi -s przy dwóch lub więcej podłączonych urządzeniach odmawia pracy lub działa na nieoczekiwanym. Rozwiązanie: zawsze używaj adb -s numer_seryjny, a numery seryjne sprawdzaj przez adb devices. Można ustawić zmienną środowiskową ANDROID_SERIAL z potrzebnym numerem.
Dodatkowe możliwości dla zaawansowanych testerów
Symulator iOS i prawdziwy iPhone
Logika ta sama, narzędzia inne. Symulator iOS używa ustawień sieciowych macOS, więc proxy ustawia się w systemowych ustawieniach Sieci na Macu, a certyfikat przeciąga się do okna symulatora i włącza w Ustawienia → Ogólne → Informacje o urządzeniu → Zaufanie certyfikatom. Na prawdziwym iPhonie proxy ustawia się we właściwościach Wi-Fi, certyfikat pobiera się przez mitm.it i aktywuje po tej samej ścieżce z zaufaniem. Odpowiednika adb reverse dla iPhone'a przez USB nie ma; w zamkniętych sieciach używa się udostępniania internetu z Maca przez kabel.
Automatyzacja z mitmdump i skryptami
mitmdump działa bez interfejsu i przyjmuje skrypty w Pythonie. Przykład zadania: we wszystkich odpowiedziach środowiska testowego podmieniać pole feature_flags, aby włączyć funkcję eksperymentalną bez dostępu do panelu administracyjnego. Skrypt uruchamia się flagą -s script.py, a ruch zapisuje do pliku flagą -w. Takie skrypty wygodnie trzymać w repozytorium testów obok autotestów.
Integracja z Appium i autotestami
W autotestach proxy włącza się przed rozpoczęciem sesji: ustawienie przez adb, potem weryfikacja asercji nie tylko po UI, ale i po ruchu. Na przykład test klika przycisk „Zapłać” i sprawdza, że w mitmproxy pojawił się POST na /payments z odpowiednią kwotą. To łapie błędy, których UI nie pokazuje: duplikowanie zapytań, wysyłanie zbędnych pól, nieprawidłowy format dat.
Sprawdzanie analityki i trackingu
Proxy jest niezastąpione do testowania zdarzeń analitycznych: widzisz, jakie zdarzenia i z jakimi parametrami aplikacja wysyła przy każdej czynności. Filtr po domenie systemu analitycznego i kolumna z ciałem zapytania zastępują długie oczekiwanie na pojawienie się zdarzeń w dashboardach.
Kilka emulatorów z różnymi proxy
Jeśli trzeba porównać zachowanie przy różnych odpowiedziach środowiska testowego, uruchom dwa proxy na portach 8080 i 8090 oraz dwa emulatory, każdy z własnym proxy przez adb -s. Tak wygodnie sprawdzać warianty A/B: jeden emulator otrzymuje podmienioną odpowiedź przez Map Local, drugi — oryginalną.
Snapshoty emulatora jako czyste środowisko
Po skonfigurowaniu proxy, certyfikatu i aplikacji zapisz snapshot emulatora. Przed każdym przebiegiem testowym ładuj go — i masz identyczne środowisko w kilka sekund, bez ponownej instalacji.
Rozdzielenie środowisk i bezpieczeństwo
Trzymaj osobne profile Charlesa lub konfiguracje mitmproxy dla różnych projektów. Nie włączaj przechwytywania całego ruchu na komputerze systemowo — tylko ruch urządzeń. I okresowo sprawdzaj, że na urządzeniach testowych nie ma prywatnych kont, bo cały ich ruch jest widoczny w proxy.
FAQ: częste pytania o konfigurację proxy w testach mobilnych
Czym różni się adb reverse od adb forward?
adb reverse sprawia, że port na urządzeniu prowadzi do komputera: aplikacja na telefonie odwołuje się do localhost i trafia na PC. adb forward — odwrotnie: port komputera prowadzi do urządzenia, tak podłącza się np. do debuggera lub serwera webowego wewnątrz telefonu. Do proxy i lokalnego backendu potrzebny jest właśnie reverse.
Czy trzeba instalować certyfikat, jeśli interesują mnie tylko adresy URL zapytań?
Nie. Bez certyfikatu zobaczysz hosty i zapytania CONNECT, ale nie ścieżki, parametry i ciała. Jednak aplikacja będzie przy tym otrzymywać błędy TLS, więc normalne przetestowanie jej nie będzie możliwe. W praktyce certyfikat instaluje się zawsze.
Dlaczego w emulatorze adres komputera to 10.0.2.2, a w panelu Extended Controls trzeba wpisać 127.0.0.1?
Panel emulatora stosuje proxy po stronie maszyny hosta, więc tam adres komputera to 127.0.0.1. A polecenie adb shell wykonuje się wewnątrz Androida, gdzie 127.0.0.1 to sam emulator, a komputer jest dostępny pod 10.0.2.2. Zapamiętaj zasadę: wewnątrz Androida — 10.0.2.2, na zewnątrz — 127.0.0.1.
Czy można używać proxy na urządzeniu bez root?
Tak. Wszystko, co opisano w poradniku, poza instalacją certyfikatu systemowego, działa bez root. Kluczowy warunek — kompilacja debug aplikacji, ufająca certyfikatom użytkownika.
Co zrobić, jeśli aplikacja przestała działać przez proxy po aktualizacji kompilacji?
Najprawdopodobniej deweloperzy włączyli pinning lub usunęli debug-overrides. Sprawdź adb logcat pod kątem błędów certyfikatów i dopytaj zespół, co zmieniło się w konfiguracji sieci. Często dzieje się to przy przejściu na nową bibliotekę klienta HTTP.
Jak sprawdzić aplikację przez proxy, używając internetu mobilnego, a nie Wi-Fi?
Użyj adb reverse przez USB i globalnego ustawienia http_proxy 127.0.0.1:8080. Na większości urządzeń proxy zastosuje się też do danych mobilnych. Jeśli nie — testuj przez Wi-Fi, a scenariusze przełączania sieci sprawdzaj osobno bez proxy.
Czy można przechwytywać ruch produkcyjnej wersji ze sklepu?
Technicznie kompilacje wydaniowe nie ufają certyfikatom użytkownika i często zawierają pinning, więc bez modyfikacji to nie działa. I dobrze: ochrona użytkowników jest ważniejsza niż wygoda testera. Wszystkie sprawdzenia rób na kompilacjach testowych i środowisku testowym.
Jak poznać, że zapytanie poszło z aplikacji, a nie z usługi w tle lub przeglądarki?
W Charlesie jest kolumna Client Process na macOS, a na urządzeniu informacja o procesie nie jest przekazywana. Praktyczny trik: zamknij wszystkie inne aplikacje, filtruj po domenie środowiska testowego i odtwarzaj czynność punktowo. W spornych przypadkach spójrz na nagłówek User-Agent — aplikacje zwykle podają swoją nazwę i wersję.
Jak zapisać ruch i przekazać deweloperowi?
W Charlesie — File → Save Session As w formacie .chls lub Export w formacie HAR. W mitmproxy — flaga -w do zapisu lub zapis z interfejsu webowego. HAR czyta prawie każde narzędzie, w tym zakładka Network w narzędziach deweloperskich przeglądarki.
Ile czasu zajmuje codzienna konfiguracja po pierwszym razie?
Uruchomienie proxy, emulatora ze snapshotu i włączenie proxy przez adb — około minuty. Prawdziwe urządzenie przez USB — dwa polecenia i dziesięć sekund. Konfiguracja certyfikatu powtarza się tylko po resecie urządzenia.
Zakończenie
Podsumujmy. Uruchomiłeś proxy przechwytujące na komputerze i upewniłeś się, że widzi ruch. Skierowałeś do niego emulator Android trzema różnymi sposobami i rozgryzłeś adresy 127.0.0.1 i 10.0.2.2. Zainstalowałeś certyfikat główny i zrozumiałeś, dlaczego aplikacja może mu nie ufać i o co dokładnie prosić deweloperów. Podłączyłeś prawdziwe urządzenie przez Wi-Fi, natrafiłeś na ograniczenia sieci biurowych i rozwiązałeś je przekierowaniem portu przez adb reverse. Nauczyłeś się filtrować ruch środowiska testowego, zatrzymywać zapytania na pauzie, podmieniać odpowiedzi, symulować błędy serwera i wolną sieć, a także kierować aplikację na lokalny backend kolegi.
To ten zestaw umiejętności, który odróżnia testera aplikacji mobilnych potrafiącego samodzielnie znajdować i lokalizować błędy sieciowe. Twoje zgłoszenia staną się precyzyjniejsze, a deweloperzy będą wdzięczni za gotowe polecenia curl i pliki sesji.
Co dalej
- Powtórz konfigurację na swoim projekcie roboczym, doprowadź do pojawienia się odszyfrowanych zapytań do środowiska testowego.
- Zrób osobistą ściągę z poleceń adb i zapisz snapshot emulatora z gotowym środowiskiem.
- Przeprowadź jeden pełny cykl testowy funkcji z otwartym proxy i policz, ile błędów znalazło się dzięki widoczności ruchu.
Kierunki rozwoju
Następny poziom — skrypty dla mitmproxy w Pythonie, które automatycznie podmieniają odpowiedzi, integracja sprawdzeń ruchu z autotestami na Appium i testowanie API środowiska testowego bezpośrednio przez Postmana lub curl równolegle z klientem mobilnym. Warto poznać podstawy TLS i strukturę certyfikatów, aby pewnie rozmawiać z deweloperami o pinningu i konfiguracji bezpieczeństwa sieci. I koniecznie opanuj część iOS: polecenia, które testują oba klienty, cenią specjalistów równie pewnie czujących się na obu platformach. Uda Ci się — już zrobiłeś najtrudniejsze.