Giriş: istekte tam olarak neyin gittiğini neden anlamalıyız

Bir site adresi yazıp Enter'a bastığınızda ağa tek bir satırın — URL'nin — uçtuğunu sanırsınız. Aslında o anda farklı katmanlarda birkaç farklı olay gerçekleşir. Önce site adı sayısal bir IP adresine dönüşür. Sonra bu adrese bir TCP bağlantısı açılır. Ardından bağlantı içinde TLS el sıkışması başlar ve bunun ilk mesajında sunucu adı açık şekilde gönderilir — işte bu SNI alanıdır. Ancak bundan sonra, artık şifreli kanalın içinde Host başlığıyla HTTP isteği gider.

Bu kılavuz tam olarak taşıma katmanına odaklanıyor. Via ve X-Forwarded-For gibi uygulama başlıklarını incelemeyeceğiz — onlara ayrı bir materyal ayrılmıştır ve tamamen farklı çalışırlar: onları HTTP'nin içinde ara düğümler ekler. Burada söz konusu olan, HTTP'den tek bir bayt bile makinenizden çıkmadan önce istemcinin kendisinin gönderdikleridir: IP-literal ile ana makine adı üzerinden bağlanma arasındaki fark ve sunucu adının TLS'de nereye düştüğüdür.

Sonunda ne elde edeceksiniz

  • IP-literal ile hostname arasındaki farkı ve bunun bağlantı sonucunu neden etkilediğini anlayacaksınız.
  • ClientHello içindeki SNI alanını curl, openssl ve Wireshark ile kendi gözlerinizle göreceksiniz.
  • Doğru adı koruyarak istediğiniz sunucuya adresle bağlanmayı öğreneceksiniz — bu, hata ayıklama ve yapılandırmada işinize yarayacak.
  • CONNECT tünelinde proxy sunucusunun tam olarak ne gördüğünü ve neyin yalnızca sizinle hedef site arasında kaldığını kavrayacaksınız.
  • "Sertifika eşleşmiyor" ve "sunucu yanlış siteyi veriyor" türü hatalar için kendi başınıza tanı koyabileceğiniz bir kontrol listesi edineceksiniz.

Bu kılavuz kimin için

Proxy ve sunucu yapılandıranlar, otomasyon ve veri kazıma ile uğraşanlar, uygulamaların çalışmasında hata ayıklayanlar veya tarayıcının "kaputunun altında" ne olduğunu anlamak isteyenler için. Seviye — orta: temel kavramları açıklayacağız, ancak komut satırından korkmadığınızı varsayıyoruz.

Önceden bilmeniz gerekenler

  • Terminal nasıl açılır (Windows PowerShell, macOS'ta Terminal veya Linux'ta herhangi bir terminal emülatörü).
  • URL nedir ve nelerden oluşur — en azından gündelik düzeyde.
  • Bir sitenin bir sunucuda yaşadığı ve sunucunun bir adresi olduğu.

Ne kadar zaman gerekir

Araç kurulumu — 10-15 dakika. Yedi adımın tamamını geçmek — 45-60 dakika. Her komutu dikkatlice tekrarlarsanız toplamda bir saat ile bir buçuk saat arası. Wireshark'ı atlayıp sonra geri dönebilirsiniz — o zaman 40 dakikada tamamlarsınız.

Ön hazırlık: araçlar ve ortam

Küçük bir konsol yardımcı programı setine ihtiyacımız olacak. İyi haber: çoğu sisteminizde zaten var.

Sistem gereksinimleri

  • Windows 10 veya 11, macOS 12 ve üstü ya da herhangi bir modern Linux (Ubuntu 22.04+, Debian 12+, Fedora).
  • 80 ve 443 numaralı portlara giden bağlantılarda kısıtlama olmadan internet erişimi.
  • Yönetici hakları — yalnızca Wireshark kurulumu ve hosts dosyasını düzenlemek için gerekli.

Kurmanız veya kontrol etmeniz gerekenler

  1. curl. Windows 10 ve 11'de yerleşik, macOS'ta da öyle, Linux'ta genellikle kuruludur. Terminali açın ve curl --version yazın. curl 8.x.x gibi bir satır ve desteklenen protokollerin listesini görmelisiniz. "komut bulunamadı" yazıyorsa Ubuntu'da sudo apt install curl çalıştırın.
  2. openssl. macOS ve Linux'ta varsayılan olarak bulunur: openssl version ile kontrol edin. Windows'ta kutudan çıkmaz — en kolayı Git for Windows kurmaktır: kurulumdan sonra C:\Program Files\Git\usr\bin klasöründe openssl.exe bulunur. Alternatif — WSL (Windows için Linux alt sistemi) kullanmak.
  3. nslookup veya dig. nslookup her yerde var, Windows dahil. dig daha kullanışlıdır, dnsutils paketinde gelir (Ubuntu: sudo apt install dnsutils), macOS'ta zaten kuruludur.
  4. Wireshark (isteğe bağlı, 6. Adım için). Projenin resmi sitesinden kurulum dosyasını indirin, Windows'ta kurulum sırasında Npcap yakalama sürücüsünün kurulmasını kabul edin — o olmadan program trafiği görmez.
  5. Herhangi bir proxy'ye erişim (isteğe bağlı, 7. Adım için). Kullanıcı adı ve parolası olan herhangi bir HTTP veya SOCKS5 proxy iş görür, örneğin kişisel panelinizden bir mobil proxy.

Yedek kopyalar

Dokunacağımız tek sistem dosyası hosts. Düzenlemeden önce mutlaka kopyalayın. Windows'ta C:\Windows\System32\drivers\etc\hosts yolunda, macOS ve Linux'ta /etc/hosts konumundadır. Yanına hosts.bak adıyla bir kopya çıkarmanız yeterli.

İpucu: bu uygulama için ayrı bir klasör oluşturun ve her komutun çıktısını oraya bir metin dosyası olarak kaydedin. Bir hafta sonra ayrıntıları unutacaksınız, ancak eski ve yeni çıktıyı karşılaştırmak hata ayıklamada çok işe yarar.

Temel kavramlar basit kelimelerle

Klavyeye vurmadan önce terimler üzerinde anlaşalım. Sayıları az ama onlar olmadan gerisi karmaşaya döner.

IP adresi ve IP-literal

IP adresi — bir ağ düğümünün sayısal adresi. IPv4 noktayla ayrılmış dört sayı gibi görünür: 93.184.216.34. IPv6 — iki nokta üst üste ile ayrılmış onaltılık gruplar: 2606:2800:220:1:248:1893:25c8:1946. IP-literal — URL'de isim yerine adresi doğrudan yazdığınız durumdur: https://93.184.216.34/. IPv6 için URL'de adres köşeli parantez içine alınır: https://[2606:2800:220:1:248:1893:25c8:1946]/. Buradaki "literal" kelimesi "olduğu gibi, harfi harfine yazılmış" anlamına gelir.

Hostname (ana makine adı)

Hostname — example.com veya api.example.com gibi insan tarafından okunabilen bir isimdir. İsim tek başına hiçbir şeyi adreslemez: ağ onu anlamaz. Bağlantı kurmak için ismin önce bir IP adresine dönüştürülmesi gerekir. Bunu DNS yapar — dağıtık bir isim servisi. Bir hostname birden fazla adrese işaret edebilir, bir adres yüzlerce isme hizmet verebilir. İşte inceleyeceğimiz tüm zorluklar bu asimetriden doğar.

TCP bağlantısı

IP adresi bilindiğinde, sisteminiz o adrese ve porta (HTTPS için 443, HTTP için 80) bir TCP bağlantısı açar. Bu düzeyde artık ana makine adı yoktur — yalnızca sayılar vardır. Bağlantıyı kabul eden sunucu, birinin onun adresine ve portuna geldiğini bilir. Yüzlerce siteden hangisini istediğinizi henüz bilmez.

TLS ve ClientHello

TLS — şifreleme protokolü, HTTPS'deki S harfi. İstemcinin sunucuya gönderdiği ilk mesaja ClientHello denir. Şifreleme anahtarları henüz kararlaştırılmadığı için açık gider. ClientHello'da desteklenen protokol sürümleri, şifre takımları ve uzantılar listelenir. Uzantılardan biri SNI'dır.

SNI — Server Name Indication

SNI harfi harfine "sunucu adı belirtimi". Bu bir TLS uzantısıdır ve istemci bununla "ben example.com sitesiyle konuşmak istiyorum" der. Bu neden gerekli? Çünkü tek bir IP adresinde farklı sertifikalara sahip onlarca site barınabilir. SNI olmadan sunucu hangi sertifikayı sunacağını bilemez. Önemli: standarta göre SNI'da yalnızca ana makine adı iletilebilir, IP adresi değil. Bu nedenle IP-literal ile bağlanırken SNI alanı hiç bulunmaz. Bu, tüm kılavuz için kilit bir gerçektir.

Host başlığı ve :authority sözde başlığı

TLS kanalı kurulduktan sonra, içinden bir HTTP isteği gider. HTTP/1.1'de site adı Host başlığında yinelenir, HTTP/2 ve HTTP/3'te :authority sözde başlığında. Bu artık uygulama katmanıdır ve dışarıdan bu alan görünmez — şifrelenmiştir. Ancak sunucu bunu SNI ile karşılaştırır ve uyuşmazlarsa hata döndürebilir.

Sertifika ve SAN

Sunucu, ClientHello'ya yanıt olarak bir sertifika verir. Sertifikada, hangi adlar için verildiğinin listesi vardır — Subject Alternative Name (SAN) alanı. İstemci, URL'deki adı bu listeyle karşılaştırır. IP-literal ile bağlandıysanız, istemci SAN içinde tam olarak IP adresini arar ve bu tür sertifikalar çok nadirdir. Buradan da tipik "sertifika adla eşleşmiyor" hatası doğar.

Via ve X-Forwarded-For'dan farkı

Via ve X-Forwarded-For başlıkları uygulama katmanındadır. İstemciniz bunları göndermez; proxy'ler ve yük dengeleyiciler bunları HTTP'nin içinde ekler ve hedef sunucuya isteğin kimden geçtiğini bildirir. Burada incelediğimiz her şey — hedef IP adresi, CONNECT'teki hostname ve ClientHello'daki SNI — istemcinin kendisi tarafından gönderilir ve bu, HTTP'den önce ve onun dışında gerçekleşir. Bu sınırı aklınızda tutun: taşıma katmanı burada, uygulama başlıkları orada.

Adım 1: URL'yi parçalayalım ve önümüzdeki ismin mi yoksa adresin mi olduğunu belirleyelim

Bu aşamanın amacı: IP-literal ile hostname'i bir saniyede ayırt etmeyi ve istemcinin SNI gönderip göndermeyeceğini öngörmeyi öğrenmek.

  1. Herhangi bir URL alın, örneğin https://api.example.com:8443/v1/status?debug=1.
  2. Şemayı bulun — :// öncesindeki kısım. Burada https. Şema varsayılan portu (443) ve TLS olup olmayacağını belirler.
  3. authority kısmını bulun — :// ile sonraki eğik çizgi arasındaki kısım: api.example.com:8443. Bu, host artı isteğe bağlı porttur.
  4. Portu ayırın. İki nokta üst üsteden sonra yalnızca sayılar varsa ve tek bir iki nokta üst üste varsa — bu porttur (8443). Geri kalan her şey hosttur.
  5. Hosta bakın. Yalnızca rakamlar ve üç noktadan oluşuyorsa — bu bir IPv4-literaldir. Köşeli parantez içindeyse — IPv6-literaldir. Diğer tüm durumlarda — hostnamedir.
  6. Sonuç çıkarın: hostname için istemci DNS sorgusu yapacak ve SNI gönderecek. IP-literal için DNS gerekmez, SNI gönderilmeyecektir.

Alıştırma için üç örneği kendi başınıza çözün: https://10.0.0.5/admin (IPv4-literal, SNI olmayacak), https://[2001:db8::1]:8443/ (IPv6-literal, port 8443, SNI olmayacak), http://cdn.example.net/img.png (hostname, ancak şema http — TLS yok, dolayısıyla SNI da yok, isim yalnızca Host başlığında açık şekilde gidecek).

Dikkat: sık rastlanan bir tuzak — https://192.168.1.10.nip.io/ gibi bir dizi. Adrese benzer ama bu bir hostnamedir: içinde harfler var. Böyle bir isim DNS üzerinden çözümlenecek ve SNI'a girecek. Her zaman hostun yalnızca rakam ve noktalardan oluşup oluşmadığını kontrol edin.

Doğrulama: herhangi bir URL için şemayı, hostu, portu ve host türünü (literal mi isim mi) söyleyebiliyorsunuz, ayrıca SNI'nin gönderilip gönderilmeyeceğini söyleyebiliyorsunuz. Şüpheniz varsa 5. maddeye geri dönün.

Olası sorunlar

URL'de @ işaretinden önce kullanıcı adı ve parola var. Örneğin https://user:pass@host.com/. Host @ işaretinden sonra başlar. Kimlik bilgileri taşıma katmanıyla ilgili değildir.

Parantezsiz birden fazla iki nokta üst üste. Bu, IPv6 için geçersiz bir URL'dir — tarayıcı kabul etmez. Parantezler zorunludur.

Adım 2: İsmin adrese nasıl dönüştüğünü izleyelim

Bu aşamanın amacı: DNS çözümlemesini canlı görmek ve isim ile adresin iki bağımsız varlık olduğunu anlamak.

  1. Terminali açın.
  2. nslookup example.com yazıp Enter'a basın.
  3. Çıktıyı okuyun. İlk satırlarda DNS sunucunuzun adresi olacak (Server ve Address). Altında yanıt bölümü: Name: example.com ve bir veya birkaç Address: satırı ile IPv4 ve IPv6 adresleri.
  4. IPv4 adreslerinden birini not dosyanıza yazın. 4. Adımda gerekecek.
  5. dig'iniz varsa dig +short example.com A çalıştırın — fazlalık olmadan yalnızca adresleri alırsınız. dig +short example.com AAAA komutu ise IPv6 adreslerini gösterir.
  6. Şimdi tersini yapın: nslookup 93.184.216.34 (4. adımdaki adresi koyun). Ya example.com ile hiç örtüşmeyebilecek bir PTR adı alırsınız ya da kaydın bulunamadığı mesajını.

Bu neyi kanıtlıyor? Doğrudan çözümleme (isimden adrese) ve ters çözümleme (adresten isme) farklı veritabanlarıdır ve örtüşmek zorunda değildir. 93.184.216.34 adresine gelen bağlantıyı kabul eden sunucu, tek başına bağlantı gerçeğinden hangi ismi yazdığınızı bilemez. Bunu ona bildirmenin tek yolu SNI ve Host'tur.

İpucu: büyük servislerde adresler istekten isteğe ve bölgeye göre değişir. Bir dakika sonra nslookup farklı bir küme döndürürse şaşırmayın. Testlerde bu yüzden adresi açıkça sabitleyeceğiz.

Yerel değiştirme: hosts dosyası

Sistem, DNS'e başvurmadan önce hosts dosyasına bakar. Bu, bir ismin başka bir adrese işaret etmesi durumunda sitenin nasıl davranacağını denemenin kullanışlı bir yoludur.

  1. hosts.bak kopyasının alındığından emin olun (hazırlık bölümüne bakın).
  2. hosts'u yönetici olarak açın: Windows'ta Notepad'i sağ tıklayıp "Yönetici olarak çalıştır" seçin, ardından Dosya — Aç, tüm dosyaların gösterimini açın ve hosts'u seçin. macOS ve Linux'ta: sudo nano /etc/hosts.
  3. Sona 127.0.0.1 test.local satırını ekleyin, kaydedin.
  4. ping test.local çalıştırın. Yanıtlar 127.0.0.1'den gelmelidir.
  5. Deney bitince eklediğiniz satırı silin ya da hosts.bak'ı yerine koyun.

Doğrulama: nslookup veya dig ile example.com'un IP adresini aldınız ve yazdınız. hosts'un DNS sonucunu yerel olarak değiştirebileceğini anlıyorsunuz.

Olası sorunlar

nslookup "DNS request timed out" veriyor. İnternet bağlantınızı kontrol edin ve genel bir çözümleyici belirtmeyi deneyin: nslookup example.com 8.8.8.8.

hosts'taki değişiklikler uygulanmıyor. Windows'ta ipconfig /flushdns komutunu çalıştırın. Tarayıcıların kendi DNS önbelleği vardır — tarayıcıyı yeniden başlatın.

Adım 3: İsimle bağlanıp SNI'ı yakalayalım

Bu aşamanın amacı: hostname ile bağlanırken istemcinin SNI gönderdiğini ve doğru sertifikayı aldığını görmek.

Seçenek A: ayrıntılı çıktılı curl

  1. Terminalde curl -v https://example.com/ -o /dev/null çalıştırın. Windows PowerShell'de /dev/null yerine NUL yazın ve komutu curl.exe olarak çağırın ki PowerShell'in yerleşik takma adı devreye girmesin.
  2. Çıktıda isim çözümlemesi satırını bulun: yeni curl sürümlerinde bu * Host example.com:443 was resolved. ve altında * IPv4: 93.184.216.34.
  3. * Connected to example.com (93.184.216.34) port 443 satırını bulun. Bu, TCP'nin kurulduğu andır. Dikkat edin: curl hem adı hem adresi gösteriyor — ikisini de biliyor.
  4. TLS bloğunu bulun: * SSL connection using TLSv1.3 / TLS_AES_256_GCM_SHA384 ve ardından * Server certificate: ile subject ve subjectAltName alanları.
  5. Kilit satır: * subjectAltName: host "example.com" matched cert's "example.com". Bu, şu anlama gelir: URL'deki ad sertifikadaki adla eşleşti. Doğrulama geçti.
  6. Altında isteğin kendisini göreceksiniz: > GET / HTTP/2 ve > Host: example.com (veya sürüme bağlı olarak > :authority: example.com). Bu artık şifreli kanal içindeki uygulama katmanıdır.

curl SNI'ı ayrı bir satırda yazmaz, ancak burada basit bir kural işler: curl, SNI'a URL'de duran adı gönderir. URL'de example.com yazdığına göre SNI'a example.com gitti. Bunu openssl ile doğrulayalım.

Seçenek B: openssl s_client

  1. openssl s_client -connect example.com:443 -servername example.com < /dev/null çalıştırın. Windows'ta girdi yönlendirmesi yerine çıktı göründükten sonra Ctrl+C'ye basın.
  2. -connect bayrağı TCP'nin nereye açılacağını belirler. -servername bayrağı SNI'a ne konacağını belirler. Şu an ikisi de aynı.
  3. Çıktıda Certificate chain bloğunu bulun — orada s:CN = example.com veya benzer bir ad, ayrıca i: ile veren kuruluş olacak.
  4. Verify return code: 0 (ok) satırını bulun. Sıfır, güven zincirinin başarıyla doğrulandığı anlamına gelir. 20 veya 21 kodu görürseniz — openssl'in sistem kök sertifika deposu yoktur; kök sertifika dosyasının yolunu -CAfile ile belirtin ya da bu adımda yok sayın, sertifikadaki adın kendisi daha önemli.

Şimdi kontrol deneyi yapalım: SNI'ı kaldıralım ama bağlanmak için aynı adı bırakalım.

  1. openssl s_client -connect example.com:443 -noservername < /dev/null çalıştırın.
  2. Sertifikayı karşılaştırın. Bazı sunucularda aynı kalır — yani bu adreste tek siteleri vardır ya da makul bir varsayılan site yapılandırılmıştır. Diğerlerinde tamamen farklı bir sertifika ya da alert handshake failure gibi bir el sıkışma hatası alırsınız — bu, SNI olmadan çalışmayı reddeden bir sunucudur.
  3. Aynısını CDN arkasındaki büyük bir site ile deneyin, örneğin openssl s_client -connect www.cloudflare.com:443 -noservername < /dev/null. Muhtemelen ret ya da yer tutucu bir sertifika göreceksiniz.

İpucu: -tlsextdebug bayrağını ekleyin: openssl s_client -connect example.com:443 -servername example.com -tlsextdebug < /dev/null. Bu, tarafların değiş tokuş ettiği TLS uzantılarını listeler. server name adlı uzantı, sunucunun onu aldığını onayladığı SNI'nın ta kendisidir.

Doğrulama: curl adın sertifikayla eşleştiğini gösterdi, openssl -servername ile example.com için sertifika döndürdü, -noservername ile ise davranış test edilen sitelerden en az birinde değişti.

Olası sorunlar

curl "schannel: SEC_E_UNTRUSTED_ROOT" yazıyor. Bu, Windows'un curl derlemesi ve sistem sertifika deposunu kullanıyor; kök sertifikası eksik. Windows'u güncelleyin ya da Git for Windows'tan gelen curl'ü kullanın.

openssl takılıyor ve hiçbir şey yazmıyor. Girdi bekliyor. Ctrl+C'ye basın veya < /dev/null yönlendirmesini ekleyin.

Adım 4: IP-literal ile bağlanıp farkı görelim

Bu aşamanın amacı: adresle bağlanırken SNI gönderilmediğini, sertifikanın eşleşmediğini ve sunucunun başka bir site verebileceğini doğrulamak.

  1. 2. Adımdaki IP adresini alın. Örneğin 93.184.216.34 olsun.
  2. curl -v https://93.184.216.34/ -o /dev/null çalıştırın.
  3. Dikkat edin: DNS çözümlemesi satırları yok. curl hemen * Trying 93.184.216.34:443... ve * Connected to 93.184.216.34 (93.184.216.34) port 443 yazar. Ad yok — her iki parantezde de adres var.
  4. TLS el sıkışması muhtemelen tamamlanacak, ancak ardından curl hata verecek: * SSL: no alternative certificate subject name matches target host name "93.184.216.34" ve curl: (60) SSL certificate problem. Bu beklenen bir durumdur: sertifikanın SAN'ında IP adresi yoktur.
  5. Doğrulama kapatılmış halde tekrarlayın: curl -vk https://93.184.216.34/ -o /dev/null. -k bayrağı curl'ü herhangi bir sertifikayı kabul etmeye zorlar. Bunu yalnızca gözlem için yapıyoruz.
  6. Şimdi isteğe bakın: > Host: 93.184.216.34. İstemci Host'a URL'de olanı dürüstçe iletti — adresi. Ve SNI'ı hiç göndermedi.
  7. Yanıta bakın. Olası durumlar: bu adres için varsayılan sitenin içeriğiyle 200 kodu; 404 veya 421 kodu; "Direct IP access not allowed" gibi metinle 400 veya 403 kodu; ya da HTTP'den önce TLS el sıkışmasının tamamen kopması.

Burada ne oldu? İstemciniz doğru sunucuya ulaştı — adres aynıydı. Ancak sunucu ne SNI ne de anlamlı bir Host aldı, dolayısıyla barındırdığı sitelerden hangisini istediğinizi anlayamadı. Ya ilk bulduğunu verdi (default) ya da reddetti. Adresle bağlanmak paketleri ulaştırır, ama niyeti ulaştırmaz.

Aynı deney tarayıcıda

  1. Tarayıcıyı açın ve adres çubuğuna https://93.184.216.34/ yazın.
  2. Muhtemelen NET::ERR_CERT_COMMON_NAME_INVALID gibi bir kodla güvenli olmayan bağlantı uyarısı görürsünüz. Tarayıcı da curl ile aynı sonuca vardı: sertifikadaki ad adresle eşleşmiyor.
  3. Kilit simgesine veya "Güvenli değil" metnine tıklayın ve sertifika bilgilerini açın. "Konu Alternatif Adı" alanında alan adlarını göreceksiniz, ancak IP adresini değil.
  4. Gerçek sitelerde "Devam et"e tıklamayın — deney için gerekli değil ve kendinizi böyle bir alışkanlığa alıştırmamak daha iyidir.

Dikkat: curl'deki -k bayrağı ve tarayıcıdaki "Devam et" düğmesi sertifika doğrulamasını kapatır. Bunları yalnızca denetlediğiniz sunuculara yapılan testlerde kullanın. Gerçek servislerle çalışırken, özellikle parola veya token iletirken sertifika doğrulamasını asla kapatmayın — konuşmayı planladığınız kişiyle konuştuğunuz garantisini kaybedersiniz.

Doğrulama: -k olmadan curl 60 hatası ve IP adresi bahsiyle düşüyor; -k ile istekte Host: adres görünüyor; sunucu isimle başvurulduğundaki gibi değil, hata ya da başka bir yanıt veriyor.

Olası sorunlar

Sunucu IP'ye isimle aynı yanıtı veriyor. Yani bu adreste tek bir site var ve varsayılan olarak yapılandırılmış. Bu bir hata değil. Farkı görmek için büyük bir CDN adresinde tekrarlayın.

curl 35 hatasıyla (SSL connect error) bitti. Sunucu SNI eksikliğinden el sıkışmayı kesti. Bu da yanıtın bir parçasıdır: ad olmadan konuşmaya bile başlamıyor.

Adım 5: İsim ve adres bağını --resolve ve --connect-to ile yönetelim

Bu aşamanın amacı: doğru SNI ve Host'u koruyarak belirli bir adrese bağlanmayı öğrenmek. Bu, sunucular, yük dengeleyiciler ve CDN'ler için hata ayıklamanın ana çalışma yöntemidir.

--resolve bayrağı: aynı URL, başka adres

  1. curl -v --resolve example.com:443:93.184.216.34 https://example.com/ -o /dev/null çalıştırın.
  2. Bayrağın biçimi: isim:port:adres. curl, DNS yanıtı yerine bu adresi koyar, ancak yalnızca bu isim-port çifti için.
  3. Çıktıda * Added example.com:443:93.184.216.34 to DNS cache ve ardından * Connected to example.com (93.184.216.34) port 443 göreceksiniz.
  4. Sertifika doğrulaması başarıyla geçecek, çünkü URL'deki ad example.com olarak kaldı, SNI example.com olarak gitti, Host example.com olarak gitti. Değişen yalnızca TCP'nin açıldığı adres oldu.
  5. Şimdi bilerek yabancı bir adres koyun, örneğin nslookup ile başka bir tanınmış sitenin adresini alın. Aynı --resolve komutunu bu adresle çalıştırın. Ya sertifika hatası göreceksiniz (yabancı sunucu kendi sertifikasını sundu, example.com ile eşleşmiyor) ya da 421 veya 404 yanıtı: sunucu example.com SNI'ını aldı, ama böyle bir sitesi yok.

Bu, tam olarak bir siteyi yeni bir sunucuya taşırken kullanılan senaryodur: DNS hâlâ eski adresi gösterirken siz yenisini DNS ve hosts'a dokunmadan test ediyorsunuz.

--connect-to bayrağı: tamamen başka bir hosta bağlanmak

  1. curl -v --connect-to example.com:443:backend.example.net:443 https://example.com/ -o /dev/null çalıştırın (varsa gerçek hedef sunucu adını koyun; alıştırma için aynı example.com da yazabilirsiniz).
  2. Biçim: kaynak_isim:port:bağlanılacak_yer:port. --resolve'dan farklı olarak burada yalnızca adres değil, başka bir isim de belirtebilirsiniz ve o isim DNS üzerinden çözümlenir.
  3. SNI ve Host yine URL'den alınır, yani example.com olarak kalır.

openssl'de SNI için isim ile TCP için ismi ayırma

  1. openssl s_client -connect 93.184.216.34:443 -servername example.com < /dev/null çalıştırın.
  2. Burada iki şeyi açıkça ayırdık: TCP adrese gidiyor, SNI'a isim gidiyor. Sunucu SNI'ı alacak ve doğru sertifikayı verecek.
  3. Şimdi -servername'i var olmayan bir isimle değiştirin: -servername nosuchsite.example. Sertifikayı karşılaştırın. Bu, sunucunun tanımadığı bir SNI karşısında hangi siteyi varsayılan olarak verdiğini gösterecektir.

İpucu: bir yük dengeleyiciyi veya aynı isim altındaki birkaç sunucuyu hata ayıklarken, adres listesinde dolaşan ve her biri için --resolve çalıştıran küçük bir döngü yazın. Böylece bir dakika içinde hangi düğümün eski sertifika veya yanlış yapılandırma verdiğini görürsünüz.

İpucu: adresi tek bir curl çağrısı için değil, tüm bir uygulama veya tarayıcı için değiştirmeniz gerekiyorsa 2. Adımdaki hosts dosyasını kullanın. Ancak sonra kayıtları kaldırmayı unutmayın — hosts'ta unutulmuş bir satır sizi haftalarca yanıltabilir.

Doğrulama: doğru adresle --resolve komutu sertifika hatası olmadan geçiyor ve isimle normal bağlantıyla aynı yanıtı döndürüyor. Yabancı adresle komut sertifika hatası veya 421 kodu veriyor.

Olası sorunlar

curl --resolve'u yok sayıyor. Bayraktaki portun URL'deki portla eşleştiğini kontrol edin. https için 443, http için 80'dir. example.com:80:... bayrağı https isteği için çalışmaz.

Adresi tüm portlar için değiştirmek istiyorum. --resolve example.com:*:93.184.216.34 yazın — yıldız herhangi bir port anlamına gelir (modern curl sürümlerinde desteklenir).

Adım 6: Wireshark'ta ClientHello'yu yakalayalım ve pakette SNI'ı bulalım

Bu aşamanın amacı: SNI'ı yardımcı programların loglarından değil, kablodan giden gerçek baytlarda görmek. Bu adımdan sonra ismin açık şekilde iletildiğinden hiç şüpheniz kalmayacak.

  1. Wireshark'ı başlatın. Sistem haklarla ilgili sorarsa kabul edin; trafik yakalama bunları gerektirir.
  2. Başlangıç ekranında internete çıktığınız ağ arayüzünü seçin. Genellikle Wi-Fi veya Ethernet'tir; etkin arayüzün yanında küçük bir etkinlik grafiği akar. Çift tıklayın.
  3. Yakalama başlar — ana pencerede paket satırları akmaya başlar. Hemen üstteki filtre alanına ("Apply a display filter" ipucu olan) tls.handshake.type == 1 ifadesini yapıştırın ve Enter'a basın. Bu yalnızca ClientHello'yu bırakır.
  4. Terminalde curl -s https://example.com/ -o /dev/null çalıştırın. Bir saniye içinde Wireshark'ta Info sütununda Client Hello açıklamalı bir veya birkaç satır görünecek.
  5. Satıra tıklayın. Orta panelde ağacı açın: Transport Layer Security — TLSv1.3 Record Layer: Handshake Protocol: Client Hello — Handshake Protocol: Client Hello.
  6. Uzantılar listesine kaydırın ve Extension: server_name'i açın. İçinde Server Name Indication extension, onun içinde de Server Name: example.com alanı olacak.
  7. Server Name alanına tıklayın. Alttaki onaltılık döküm panelinde ilgili baytlar vurgulanacak, sağdaki metin sütununda da example.com'u normal harflerle okuyacaksınız. Açık isim iletimi işte bu.
  8. Şimdi IP ile bağlanarak yakalamayı tekrarlayın: curl -sk https://93.184.216.34/ -o /dev/null. Yeni ClientHello'yu bulun ve içinde server_name uzantısının hiç olmadığından emin olun.
  9. Yakalamayı araç çubuğundaki kırmızı düğmeyle durdurun.

Kullanışlı bir numara: SNI'ı ayrı bir sütunda göstermek

  1. Orta panelde Server Name alanına sağ tıklayın.
  2. Apply as Column seçeneğini seçin.
  3. Paket listesinde yeni bir sütun belirir ve her ClientHello için sunucu adı hemen görünür. Böylece makinenizdeki herhangi bir uygulamanın hangi sitelere başvurduğunu bir saniyede görebilirsiniz.

Bu adımdan anlaşılması gereken önemli nokta. ClientHello ve ServerHello'dan sonra gelen her şey şifrelidir: hem istek hem yanıt, hem de Host, Via ve X-Forwarded-For dahil başlıklar. Ancak SNI dışarıda durur. Yoldaki herhangi bir düğüm — yönlendirici, operatör, kurumsal ağ geçidi — hedef IP adresini ve SNI'daki ismi görür, ama URL'yi, başlıkları ve içeriği görmez. Bu bir güvenlik açığı değil, tasarımın bir özelliğidir: sunucu, herhangi bir şeyi çözebilmesi için önce ismi bilmeye ihtiyaç duyar.

Doğrulama: yakalamada Server Name alanı URL'deki isme eşit olan bir ClientHello var; IP-literal ile bağlanırken bu alan yok. İsim baytlarını onaltılık dökümde görüyorsunuz.

Olası sorunlar

Paketler görünmüyor. Yanlış arayüz seçildi. Yakalamayı durdurun, arayüz listesine dönün ve etkinliği olanı seçin.

Filtre kırmızı görünüyor. Filtrede yazım hatası var. Kontrol edin: iki eşittir işareti, tls kelimesi küçük harflerle.

curl trafiği görünmüyor, çünkü proxy üzerinden gidiyor. O zaman ClientHello CONNECT tünelinin içinde olur; yine de Wireshark'ta görünür, ancak hedef adresi proxy'nin adresi olur. 7. Adıma geçin — o tam da bununla ilgili.

Adım 7: Proxy üzerinden giden istekte ne olduğunu görelim

Bu aşamanın amacı: proxy sunucusunun bilginin hangi kısmını — adres, isim, SNI — aldığını, hangisinin yalnızca istemci ile hedef site arasında kaldığını anlamak.

Bu adım için herhangi bir HTTP proxy'nin bilgileri gerekir: adres, port, kullanıcı adı, parola. Kişisel panelinizden bir mobil proxy'niz varsa mükemmel uyar. Proxy yoksa adımı teori olarak okuyun ve sonra geri dönün.

HTTP proxy üzerinden HTTPS: CONNECT tüneli

  1. curl -v -x http://KULLANICI_ADI:PAROLA@PROXY_ADRESI:PORT https://example.com/ -o /dev/null çalıştırın. Kendi bilgilerinizi koyun.
  2. İlk fark edeceğiniz şey: example.com için DNS çözümlemesi satırları yok. Onun yerine curl proxy'nin ismini çözüp ona bağlanıyor: * Connected to PROXY_ADRESI (x.x.x.x) port PORT.
  3. Ardından * CONNECT tunnel: HTTP/1.1 negotiated satırı ve proxy'ye yapılan isteğin kendisi gelir: > CONNECT example.com:443 HTTP/1.1, > Host: example.com:443, > Proxy-Authorization: Basic ....
  4. Dikkat edin: CONNECT'te ad gidiyor, example.com, adres değil. Bu, DNS sorgusunu sizin makineniz değil proxy'nin yapacağı anlamına gelir. Bu yüzden çözümleme satırları yoktu.
  5. Proxy < HTTP/1.1 200 Connection established yanıtını verir ve curl * CONNECT phase completed yazar.
  6. Ancak bundan sonra TLS başlar: * SSL connection using TLSv1.3... ve sertifika doğrulaması subjectAltName: host "example.com" matched. Bu el sıkışma artık proxy'nin içinden, hedef sunucuyla yapılır. İçindeki SNI example.com, içindeki Host example.com.

Katmanlar bazında sonuç. Proxy'nin aldığı: IP adresiniz, CONNECT satırından example.com ismi ve 443 portu, proxy kimlik bilgileriniz. Proxy ayrıca teknik olarak içinden geçen ClientHello baytlarını — yani SNI'ı da — görür, çünkü açıktır; ancak bu, CONNECT'te zaten olan aynı isimdir, yeni bir şey yok. Proxy'nin almadığı: URL yolu, istek başlıkları, cookie'ler, yanıt gövdesi — tüm bunlar sizinle example.com arasında şifrelidir. Bu şemada proxy, Via ve X-Forwarded-For başlıklarını ekleyemez, çünkü tünelin içine erişimi yoktur.

Aynı istek, ama proxy üzerinden IP-literal ile

  1. curl -vk -x http://KULLANICI_ADI:PAROLA@PROXY_ADRESI:PORT https://93.184.216.34/ -o /dev/null çalıştırın.
  2. CONNECT'te CONNECT 93.184.216.34:443 gidecek. Proxy hiçbir şeyi çözümlemeyecek — adres zaten hazır.
  3. Tünelin içinde SNI'sız bir ClientHello ve Host: 93.184.216.34 ile bir istek gidecek. Hedef sunucu 4. Adımdaki gibi tepki verecek: varsayılan site, hata veya ret.

SOCKS5: ismi kim çözümlüyor

  1. SOCKS5 proxy'niz varsa curl -v -x socks5://KULLANICI_ADI:PAROLA@ADRES:PORT https://example.com/ -o /dev/null çalıştırın. socks5 şeması, ismin yerel olarak, sizin makinenizde çözümlendiği ve proxy'ye adresin iletildiği anlamına gelir. Çıktıda DNS ile ilgili satırlar olacak.
  2. Şimdi şemayı socks5h ile değiştirin: curl -v -x socks5h://KULLANICI_ADI:PAROLA@ADRES:PORT https://example.com/ -o /dev/null. h harfi, ismin proxy'ye iletildiği ve onun tarafında çözümlendiği anlamına gelir. Yerel DNS ile ilgili satırlar olmayacak.
  3. Her iki durumda da tünel içindeki SNI example.com olarak kalır — proxy şeması bunu etkilemez.

Mobil ve diğer proxy'lerle çalışmanın pratik anlamı: hedef sitenin proxy'nin bölgesine karşılık gelen bir adresi görmesini ve DNS yanıtlarının da proxy'nin bölgesinden gelmesini istiyorsanız HTTP CONNECT veya socks5h kullanın. h'siz socks5 şeması ismi yerel çözümleyicinizle çözer ve site size en yakın CDN düğümünün adresini alabilir, proxy'ye en yakın olanı değil. Bu, gecikmelerden ve bazen bölgeye duyarlı servislerin davranışından belli olur.

Dikkat: -x içeren komut satırında proxy kullanıcı adınız ve parolanız terminal geçmişine düşer. Deneylerden sonra geçmişi temizleyin ya da https_proxy ortam değişkenini kullanın, daha iyisi yalnızca sizin erişiminiz olan proxy parametreli bir .curlrc dosyası kullanın.

İpucu: isteğin gerçekten proxy üzerinden gittiğinden emin olmak için onun üzerinden IP'nizi gösteren herhangi bir servisi çağırın, örneğin curl -x ... https://api.ipify.org. Kendi adresinizi değil, proxy'nin adresini görmelisiniz. Bu, ayarların uygulandığını kontrol etmenin hızlı bir yoludur.

Doğrulama: curl çıktısında isimle CONNECT example.com:443 görünüyor; DNS yerel olarak çalıştırılmadı; Connection established'dan sonra example.com sertifikasıyla TLS el sıkışması yapıldı. IP-literal için CONNECT'te adres gitti ve SNI yoktu.

Olası sorunlar

curl: (56) Received HTTP code 407 from proxy after CONNECT. Kullanıcı adı veya parola yanlış. Parolada özel karakterler varsa URL biçiminde kodlayın ya da adresten ayrı olarak -U KULLANICI_ADI:PAROLA bayrağıyla iletin.

curl: (56) CONNECT tunnel failed, response 403. Proxy bu hosta veya porta bağlanmayı yasaklıyor. Tarifenizin koşullarını ve izin verilen portlar listesini kontrol edin.

Sonuç doğrulaması: kontrol listesi

Listeyi gözden geçirin. Her madde pekiştirilmesi gereken ayrı bir beceridir.

  • Herhangi bir URL için hostu, portu ve host türünü (IPv4-literal, IPv6-literal, hostname) belirliyorsunuz.
  • nslookup veya dig ile ismin adreslerini alıyorsunuz ve ters çözümlemenin örtüşmeyebileceğini anlıyorsunuz.
  • curl -v çıktısında bağlantı satırlarını, TLS sürümünü, sertifikayı ve subjectAltName doğrulamasını buluyorsunuz.
  • openssl s_client'ın -servername ile SNI gönderdiğini, -noservername ile göndermediğini biliyorsunuz ve sertifikadaki farkı görüyorsunuz.
  • IP-literal ile bağlanırken curl'de 60 hatası alıyorsunuz ve nedenini anlıyorsunuz.
  • --resolve ile belirtilen adrese doğru SNI ve Host ile sertifika hatası olmadan bağlanıyorsunuz.
  • Wireshark'ta ClientHello'yu, Server Name alanını buluyor ve IP-literal için yokluğunu görüyorsunuz.
  • Proxy üzerinden isimli CONNECT satırını görüyor ve proxy'nin neyi alıp neyi almadığını anlıyorsunuz.

Kendinizi nasıl test edersiniz

  1. Kullandığınız herhangi bir siteyi seçin.
  2. dig ile adreslerini öğrenin.
  3. İsimle ve adreslerden biriyle bağlanıp yanıtları karşılaştırın.
  4. Listedeki her adrese --resolve ile bağlanın ve hepsinin aynı sertifikayı verdiğinden emin olun.
  5. Hangi adresin daha hızlı yanıt verdiğini yazın — zamanı curl -w "%{time_total}" gösterecek.

Beş maddenin hepsi kılavuza bakmadan tamamlandıysa — sonuca ulaşıldı.

Tipik hatalar ve çözümleri

1. IP'ye başvururken "sertifika adla eşleşmiyor" hatası

Neden: sertifikanın SAN alanında alan adları listelenmiştir, istemci ise IP adresi arar. Çözüm: isimle bağlanın. DNS henüz yapılandırılmadıysa --resolve veya hosts kullanın. Üretim senaryolarında -k bayrağıyla doğrulamayı kapatmayın.

2. Sunucu başka bir siteyi veya varsayılan sayfayı veriyor

Neden: SNI yok ya da yapılandırılmış hiçbir isimle eşleşmiyor ve web sunucusu default sanal hostu seçiyor. Çözüm: istemcinin ismi ilettiğini kontrol edin. nginx'te hangi server bloğunun default_server olarak işaretlendiğine bakın ve gerekirse onun için açık hata veren bir yer tutucu yapılandırın, böylece bu tür durumları kolayca fark edersiniz.

3. 421 Misdirected Request kodu

Neden: SNI ve Host (veya :authority) eşleşmiyor. Genellikle HTTP/2 bağlantısının başka bir isim için yeniden kullanılmasının veya aynı URL'de Host başlığının elle değiştirilmesinin sonucudur. Çözüm: Host başlığını elle değiştirmek yerine --resolve kullanın — böylece SNI ve Host otomatik olarak uyumlu olur.

4. curl isim çözümlemesini göstermiyor ve DNS çalışmıyor gibi görünüyor

Neden: istek HTTP proxy veya socks5h üzerinden gidiyor ve isim proxy tarafında çözümleniyor. Çözüm: bu normal davranıştır. Yerel çözümleme gerekiyorsa h'siz socks5 şemasını kullanın ya da http_proxy ve https_proxy ortam değişkenlerinden proxy ayarlarını kaldırın.

5. hosts'taki değişiklikler tarayıcıyı etkilemiyor

Neden: tarayıcı DNS'i önbelleğe alır ve açık bağlantıları tutar; ayrıca bazı tarayıcılar DNS-over-HTTPS kullanarak sistem çözümleyicisini atlar. Çözüm: tarayıcıyı yeniden başlatın, Windows'ta ipconfig /flushdns komutuyla DNS önbelleğini temizleyin, tarayıcıdaki "Güvenli DNS" ayarlarını kontrol edin ve geçici olarak sistem çözümleyicisini kullanın.

6. openssl s_client Verify return code 20 veya 21 gösteriyor

Neden: openssl kök sertifikaları bulamadı. Çözüm: kök sertifika dosyasının yolunu -CAfile ile belirtin. Linux'ta genellikle /etc/ssl/certs/ca-certificates.crt. Windows'ta kendi kök setine sahip Git for Windows'tan gelen openssl'i kullanın.

7. PowerShell curl komutuna tuhaf bir yanıt veriyor

Neden: PowerShell'de curl kelimesi yerleşik Invoke-WebRequest komutunun takma adıdır ve farklı parametreleri vardır. Çözüm: uzantılı olarak curl.exe çağırın ya da normal cmd komut satırında çalışın.

8. Wireshark ClientHello gösteriyor ama URL'de isim olmasına rağmen içinde server_name uzantısı yok

Neden: ya başka bir uygulamanın ClientHello'sunu yakaladınız ya da istemci IP ile başvurdu. Çözüm: filtreye hedef adresi ekleyin: tls.handshake.type == 1 && ip.dst == 93.184.216.34, böylece yabancı paketleri ayıklarsınız.

İleri seviye için ek olanaklar

Sunucu tarafında SNI günlükleme

nginx yönetiyorsanız, log biçimine $host yanında $ssl_server_name değişkenini ekleyin. Birincisi SNI'a ne geldiğini, ikincisi Host'a ne geldiğini gösterir. Bunları karşılaştırarak IP-literal ile veya tutarsız alanlarla bağlanan istemcileri hızlıca bulursunuz. SNI'sız bağlantılar için değişken boş olacaktır.

SNI'sız bağlantılar için ayrı yanıt

nginx'te listen 443 ssl default_server ve ssl_reject_handshake on direktifli bir server bloğu tanımlayabilirsiniz. O zaman SNI'sız veya tanınmayan isimli her bağlantı el sıkışma aşamasında reddedilir ve sunucu fazladan tek bir sertifika bile vermez. Bu, istemcileri disipline eder ve yanlışlıkla yanlış sitenin gösterilmesine karşı korur.

SAN'da IP adresi olan sertifikalar

Teknik olarak SAN'ında IP adresi belirtilen bir sertifika verilebilir. Genel sertifika otoriteleri bunu nadiren ve kısıtlamalarla yapar, ancak kendi sertifika otoritesine sahip iç servisler için bu işleyen bir seçenektir. O zaman IP-literal ile bağlantı doğrulamayı geçer. Ancak SNI yine de gönderilmez — standart buna izin vermez — bu yüzden böyle bir adreste tam olarak tek bir servis yaşamalıdır.

IPv6-literaller

Anlatılan her şey IPv6 için de geçerlidir, sözdiziminde küçük bir düzeltmeyle: URL'de adres köşeli parantez içine alınır, --resolve'da alınmaz: --resolve example.com:443:2606:2800:220:1:248:1893:25c8:1946. curl, ikinci iki nokta üst üsteden sonraki her şeyin adres olduğunu anlar.

HTTP/2 ve bağlantı yeniden kullanımı

HTTP/2'de tek bir TLS bağlantısı, tümü aynı sertifikada listelenmişse birkaç isme hizmet verebilir. İstemci aynı bağlantıya farklı bir :authority ile ikinci bir istek gönderme hakkına sahiptir. Sunucu :authority'yi sertifikanın SAN'ıyla ve SNI ile karşılaştırır; uyuşmazlık durumunda 421 yanıtlar ve istemci yeni bir bağlantı açar. curl'de --http1.1 bayrağı hata ayıklamada bu davranışı kapatmanıza izin verir.

ClientHello şifreleme

Encrypted Client Hello uzantısı geliştirilmekte ve devreye alınmaktadır; sunucu tarafından desteklenmesi ve anahtarların DNS'te yayımlanması koşuluyla SNI dahil ClientHello'nun bir kısmını şifrelemeye olanak tanır. 2026'da bir dizi tarayıcı ve CDN'de destek vardır, ancak her yerde değil ve konsol araçları için ayrıca etkinleştirilir. Bu kılavuzun amaçları için şunu bilmek yeterlidir: böyle bir uzantı olmadan SNI açıktır ve bugün bağlantıların büyük çoğunluğu tam da böyle çalışır.

Aşamalara göre zaman ölçümü

curl'de -w bayrağı her aşamanın zamanını yazdırmaya izin verir: curl -o /dev/null -s -w "dns %{time_namelookup} tcp %{time_connect} tls %{time_appconnect} total %{time_total}" https://example.com/. Böylece isim çözümlemesinin, TCP'nin ve TLS'in ne kadar sürdüğünü net şekilde görürsünüz. IP-literal ile bağlanırken ilk değer sıfıra yakın olacaktır.

SSS: sık sorulan sorular

SNI'a IP adresi iletilebilir mi?

Hayır. Standart, server_name alanında IP-literalleri açıkça yasaklar. Standarta uyan istemciler adresle bağlanırken ClientHello'ya SNI uzantısını hiç eklemez.

SNI açıksa, HTTPS site adını korumuyor mu demektir?

SNI'daki sunucu adı ve hedef IP adresi ara düğümler tarafından görülür. Geri kalan her şey — yol, istek parametreleri, başlıklar, içerik — şifrelidir. Protokol böyle tasarlanmıştır: sunucunun sertifikayı seçmeden önce ismi bilmesi gerekir.

Aynı isim olsa da Host'un SNI'dan farkı nedir?

SNI — TLS'in bir parçasıdır, ilk mesajda açık gider ve sertifika seçimi için gereklidir. Host — HTTP'nin bir parçasıdır, şifreli kanalın içinde gider ve web sunucusunun siteyi seçmesi ve yönlendirme yapması için gereklidir. Genellikle örtüşürler, ancak bunlar iki farklı katmandaki iki farklı alandır.

--resolve ile curl sertifikaya neden kızmıyor da URL'de IP varken kızıyor?

Çünkü --resolve'da URL'de hâlâ isim vardır. curl sertifikayı, fiziksel olarak bağlandığı adrese göre değil, URL'deki isme göre kontrol eder.

Proxy üzerinden çalışırken DNS sorgusunu kim yapar?

Türe bağlıdır. HTTP CONNECT ve socks5h ismi proxy'ye iletir ve sorguyu o yapar. h'siz socks5 ve adresi kendi koyduğunuz tüm şemalar çözümlemeyi sizin tarafınızda bırakır.

Proxy, sitede hangi sayfaları açtığımı görür mü?

HTTPS'te CONNECT tüneli üzerinden — hayır. Proxy CONNECT'teki ismi ve portu, adresi, ayrıca SNI dahil açık ClientHello baytlarını görür. Yol, başlıklar ve içerik sizinle site arasında şifrelidir.

IP ile bağlanırken neden bir site normal açılıyor, diğeri açılmıyor?

Birinci adreste tek bir site yaşar ve sunucu onu varsayılan site olarak verir. İkinci adreste çok site vardır veya katı yapılandırma vardır ve SNI olmadan sunucu ya yer tutucu verir ya da el sıkışmayı keser.

Tarayıcıya adres çubuğundakinden farklı bir SNI göndertmenin yolu var mı?

Yerleşik yollarla — hayır: tarayıcı SNI'a her zaman URL'deki ismi gönderir. Testler için --resolve veya --connect-to ile curl kullanın ya da ayrı -connect ve -servername ile openssl kullanın.

Deneylerden sonra site açılmazsa ne yapmalıyım?

hosts dosyasını kontrol edip kendi satırlarınızı silin, sistem ve tarayıcı DNS önbelleğini temizleyin, proxy ortam değişkenlerini kaldırın, tarayıcıyı kapatıp yeniden açın. Vakaların büyük çoğunluğunda suçlu, hosts'ta unutulmuş bir kayıttır.

Wireshark gerekli mi, yoksa curl yeterli mi?

Anlamak için — curl ve openssl yeterlidir. Wireshark, gerçek baytları görmek ve ayrıntılı loguna sahip olmadığınız uygulamaların davranışını kontrol etmek için gereklidir, örneğin mobil istemciler veya masaüstü programları.

Sonuç

İsteğin taşıma katmanındaki tüm yolculuğunu kat ettiniz. URL'yi parçaladınız ve IP-literal ile ismi ayırt etmeyi öğrendiniz. İsmin DNS üzerinden adrese nasıl dönüştüğünü ve dönüş yolunun garanti olmadığını gördünüz. curl ve openssl ile isimle bağlanırken ClientHello'ya SNI gittiğini ve sunucunun doğru sertifikayı verdiğini, adresle bağlanırken ise SNI'nın bulunmadığını, sertifikanın eşleşmediğini ve sunucunun varsayılan siteyi verdiğini ya da reddettiğini doğruladınız. DNS'e dokunmadan sunucuları kontrol etmek için --resolve ve --connect-to gibi çalışma araçlarında ustalaştınız. Wireshark'ta ismin baytlarını açık şekilde buldunuz. Ve son olarak, tüm bunların proxy üzerinden nasıl göründüğüne baktınız: CONNECT'e ne giriyor, ismi kim çözümlüyor ve ne şifreli kalıyor.

Ana çıkarımı tek bir satırda özetleyelim: adres paketleri sunucuya ulaştırır, isim ise sunucuya ne istediğinizi açıklar. Farklı yollardan yolculuk ederler — adres IP paketinin başlığında, isim SNI ve Host'ta — ve bağlantının amaçlandığı gibi çalışması için ikisi de gereklidir.

Bundan sonra ne yapmalı

  • Via ve X-Forwarded-For başlıklarıyla ilgili ayrı materyali okuyun — artık taşıma katmanının nerede bittiğini ve uygulama katmanının nerede başladığını kesinlikle anlıyorsunuz ve onları karıştırmayacaksınız.
  • Bir web sunucusu yönetiyorsanız $ssl_server_name günlüklemesini açın ve kaç istemcinin SNI'sız geldiğine bakın.
  • Otomasyon yazıyorsanız kütüphanenizin hangi proxy şemasını kullandığını ve DNS çözümlemesinin nerede yapıldığını kontrol edin — bu, hedef servisin hangi adresi ve bölgeyi göreceğini doğrudan etkiler.

Nereye gelişmeli

Bu kılavuzdan sonra mantıklı olarak incelenecek sonraki konular: TLS el sıkışmasının tam çözümlemesi ve 1.3 sürümü, HTTP/2 ve HTTP/3'ün çoklama ve sözde başlıklarla çalışması, A, AAAA, CNAME ve HTTPS kayıtlarıyla DNS'in yapısı, ayrıca nginx'te SNI'ya göre sertifika seçimiyle sanal host yapılandırması. Her biri az önce elle yaptığınız şeye dayanıyor — ve artık çok daha kolay gelecek.